Münâcât — Sayfa 33

hâl ve lisân-ı kàl ile Sâni'lerini ve Mâbudlarını kusurdan, şerikten takdis ve nimetlerine şükür ve hamd ederek, herbiri ibâdet-i mahsusasını yapıyorlar.

Ey şiddet-i zuhûrundan gizlenmiş ve Ey azamet-i kibriyasından perdelenmiş olan Zât-ı Akdes!

Bütün zîruhların tesbihâtıyla Seni takdis etmek niyet edip

diyorum.

Yâ Rabbe'l-Âlemîn! Yâ İlâhe'l-Evvelîne ve'l-Âhirîn! Yâ Rabbe's-Semâvât-ı ve'l-aradîn!

Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın tâlimiyle ve Kur'ân-ı Hakîm'in dersiyle anladım ve îman ettim ki: Nasıl semâ, fezâ, arz, berr ve bahr, şecer, nebat, hayvan; efrâdıyla, eczâsıyla, zerrâtıyla Seni biliyorlar, tanıyorlar ve varlığına ve birliğine şehâdet ve delâlet ve işaret ediyorlar; öyle de, kâinatın hülâsası olan zîhayat ve zîhayatın hülâsası olan insan ve insanın hülâsası olan enbiya, evliya, asfiyanın hülâsası olan kalblerinin ve akıllarının müşahedat ve keşfiyat ve ilhamat ve istihracatıyla,