Münâcât kitabının 43. sayfası — Onyedinci Lem'adan ONİKİNCİ NOTA bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

vahşi şeklinden ve o mekânın darlığından, bütün kuvvetimle nidâ edip diyorum: Elamân, El-amân! Yâ Rahmân! Yâ Hannân! Yâ Mennân! Yâ Deyyân! Beni çirkin günahlarımın arkadaşlıklarından kurtar! yerimi genişlettir!

İlâhî! Senin rahmetin melceimdir ve Rahmeten li'l-Âlemîn olan Habîb'in, Senin rahmetine yetişmek için vesilemdir. Senden şekvâ değil, belki nefsimi ve hâlimi Sana şekvâ ediyorum.

"Ey Hàlık-ı Kerîm'im ve ey Rabb-ı Rahîm'im!

Senin Said ismindeki mahlûkun ve masnûun ve abdin; hem âsi, hem âciz, hem gâfil, hem câhil, hem alîl, hem zelîl, hem müsi', hem müsin, hem şakî, hem seyyidinden kaçmış bir köle olduğu halde, kırk sene sonra nedâmet edip Senin dergâhına avdet etmek istiyor. Senin rahmetine iltica ediyor. Hadsiz günah ve hatiatlarını îtiraf ediyor. Evham ve türlü türlü illetlerle müptela olmuş. Sana tazarrû ve niyaz eder. Eğer kemâl-i rahmet'inle onu kabul etsen, mağfiret edip rahmet etsen, zâten o Senin şânındır. Çünkü Erhamürrâhimîn'sin. Eğer kabul etmezsen, Senin kapından başka

Münâcât — Sayfa 43

Münâcât uygulamada, çevrimdışı