Münâzarât — Sayfa 55

boşaltan başlar; o milleti serseri, perişan ve mevcûdiyetsiz edip, fikr-i milliyetin ipini kesip, parça parça ederler. Evet,

bazı avâmın hâtırı için hakikatın hâtırını kırmayacağım.

S–Şu makam, nihayet derecede tafsile değer bir makamdır. Mücmel ve mübhem bırakma!

C–Zaman-ı sâbık, vahşet ve cehaletinizi istihdam ederek pis bir tarîk ile ve müheyya ettiği plânlarla, bir kısım büyükler cebir kuvvetiyle o menbaı ve o madeni delip, zülâl-i hayatı kumistan ve şûristan sahrasına akıttılar. Bazı tenbel ve cerrarlar yeşillendi. Hattâ onlar servet-i dünyadan tenfir yolunda pençesini küçük bir "sayd"a (ava) atan bîçarelerin hassas ve zaîf damarlarını tutarlardı. Ta pençeleri o sayddan açılsın, onlar o avı kaçırsınlar. Evet her milletin –o milletin menfaatı için– bir miktar malı ile fedakârlık edip bir sehâveti vardır. İşte bizdeki sehâvet-i milliye sû-i istimâl edildi. Başka milletin sehâvet-i milliyesi zeyn-âb (havuz) gibi içine girer, milletin cevfinde hazine tutar. Ulûm ve maarif, altına su