Münâzarât — Sayfa 59

ahbablarım sağdırlar." gibi kelime-i beyzâ ve haslet-i hamrâyı gayr-ı müslimler çalmışlar. Çünkü onların bir fedaisi der: "Ben ölürsem milletim sağ olsun, içinde bir hayat-ı maneviyem vardır." Ve bütün sefaletin ve şahsiyâtın esası olan "Ben öldükten sonra dünya ne olursa olsun. İsterse tufan olsun." Veyahut

olan kelime-i hamka ve seciye-i avrâ, himmetimizin elini tutmuş rehberlik ediyor. İşte en iyi haslet ki, dinimizin muktezasıdır. Biz ruhumuzla, canımızla, vicdanımızla, fikrimizle ve bütün kuvvetimizle demeliyiz ki: "Biz ölsek, milletimiz olan İslâmiyet haydır, ilelebed bâkidir. Milletim sağ olsun. Sevâb-ı uhrevî bana kâfidir. Milletin hayatındaki hayat-ı maneviyem beni yaşattırır, âlem-i ulvîde beni mütelezziz eder."

deyip, Nur'un ve hamiyetin nurlu rehberlerini kendimize rehber etmeliyiz.

S–Biz kuvvetimizi nasıl toplayıp, namus-u İslâmiye-i milliyeyi muhafaza edeceğiz?

(Hâşiye): Kırkbeş sene evvel bedevî aşâire olan bu dersler, şimdi Nur'un şâkirdlerine de bir ders olabilir diye kalbime ihtar edildi.