Nur Çeşmesi kitabının 150. sayfası — Otuzikinci Söz'ün Birinci Mevkıfı bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

bütün atkılarımdaki bütün fertleri icad edecek kemâl-i intizam ve hikmetle tamir ve tecdid edecek sende bir iktidar ve hikmet varsa; hem bizim modelimiz ve bizi giyen ve bizi kendine peçe ve çarşaf yapan Küre-i Arz'ı elinde tutup mûcid olabilirsen, bana rubûbiyet dava et. Yoksa haydi dışarıya! Bu yerde yer bulamazsın. Hem bizde öyle bir sikke-i vahdet ve öyle bir turra-i ehadiyet vardır ki, bütün kâinat kabza-i tasarrufunda olmayan ve bütün eşyayı, bütün şuûnatıyla birden görmeyen ve nihayetsiz işleri beraber yapamayan ve her yerde hazır ve nâzır bulunmayan ve mekândan münezzeh olmayan ve nihayetsiz hikmet ve ilim ve kudrete mâlik olmayan bize sahip olamaz ve müdahale edemez."

Sonra o müddeî gider; "Belki Küre-i Arz'ı kandırıp orada bir yer bulurum." der. Gider, Küre-i Arz'a

(Hâşiye): Elhâsıl: Zerre, o müddeîyi küreyvât-ı hamraya havale eder. Küreyvât-ı hamra onu hüceyreye, hüceyre dahi beden-i insana, beden-i insan ise nev-i insana, nev-i insan onu zîhayat enva'ından dokunan arzın gömleğine, arzın gömleği dahi Küre-i Arz'a, Küre-i Arz onu güneşe, güneş ise bütün yıldızlara havale eder. Herbiri der: "Git, benden yukarıdakini zabtedebilirsen sonra gel benim zabtıma çalış. Eğer onu mağlup etmezsen, beni ele geçiremezsin. "Demek, bütün yıldızlara sözünü geçiremiyen, birtek zerreye rubûbiyetini dinletemez.

yine esbâb nâmına ve tabiat lisanıyla der ki: "Böyle serseri gezdiğinden, sahipsiz olduğunu gösteriyorsun. Öyle ise, sen benim olabilirsin." O vakit Küre-i Arz,

Nur Çeşmesi — Sayfa 150

Nur Çeşmesi uygulamada, çevrimdışı