Nur Çeşmesi kitabının 153. sayfası — Otuzikinci Söz'ün Birinci Mevkıfı bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Sonra o müddeî döner, fir'avunlaşmış felsefe lisanıyla der ki: "Madem kendine mâlik ve sahip değilsin, bir hizmetkârsın; esbâb nâmına benimsin." der. O vakit güneş, hak ve hakikat nâmına ve ubûdiyet lisanıyla der ki:

"Ben öyle birinin olabilirim ki; bütün emsâlim olan ulvî yıldızları icad eden ve semâvatında kemâl-i hikmetle yerleştiren ve kemâl-i haşmetle döndüren ve kemâl-i zînetle süslendiren bir zât olabilir."

Sonra o müddeî, kalbinden der ki: "Yıldızlar çok kalabalıktırlar. Hem dağınık, karmakarışık görünüyorlar. Belki onların içinde, müekkillerim nâmına birşey kazanırım." der. Onların içine girer. Onlara esbâb nâmına, şerikleri hesabına ve tuğyan etmiş felsefe lisanıyla, nücumperest olan sabiiyyunların dedikleri gibi der ki: "Sizler, pek çok dağınık olduğunuzdan, ayrı ayrı hâkimlerin taht-ı hükmünde bulunuyorsunuz." O vakit yıldızlar nâmına bir yıldız der ki:

"Ne kadar sersem, akılsız ve ahmak ve gözsüzsün ki; bizim yüzümüzdeki sikke-i vahdeti ve turra-i ehadiyeti görmüyorsun, anlamıyorsun. Ve bizim nizamât-ı âliyemizi ve kavânin-i ubûdiyetimizi bilmiyorsun. Bizi

Nur Çeşmesi — Sayfa 153

Nur Çeşmesi uygulamada, çevrimdışı