Nur Çeşmesi kitabının 214. sayfası — Urfa kahramancıklarının oranın savcılarını susturan müdafaalarıdır bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

olmaz yolcu kendi kalbine dedi ki: Aradığımız zâtın sözü ve kelâmı denilen, bu dünyada en meşhur ve en parlak ve en hâkim ve ona teslim olmayan herkese her asırda meydan okuyan Kur'ân-ı Mu'cizü'l-Beyan nâmındaki kitaba müracaât edip o ne diyor bilelim. Fakat en evvel bu kitap, bizim Hâlıkımızın kitabı olduğunu isbat etmek lâzımdır, diye taharriye başladı. Bu seyyah bu zamanda bulunduğu münâsebetiyle, en evvel mânevî i'caz-ı Kur'âniye'nin lem'aları olan Risale-i Nur'a baktı ve onun yüzotuz risaleleri âyât-ı Furkaniye'nin nükteleri ve ışıkları ve esaslı tefsirleri gördü.. ve Risâlet-in Nur bu kadar muannid ve mülhid bir asırda her tarafta hakâik-i Kur'âniye'yi mücâhidâne neşrettiği halde karşısına kimse çıkamadığından isbat eder ki, onun üstadı ve menba'ı olan Kur'ân semâvîdir, beşer kelâmı değildir. Hatta Resâil-in Nur'un yüzer hüccetlerinden bir tek hüccet-i Kur'âniye olan "Yirmibeşinci Söz" ve "Ondokuzuncu Mektub"un âhiri Kur'ân'ın kırk vecihle mu'cize olduğunu öyle isbat etmiş ki; kim görmüş ise değil tenkid ve itiraz belki isbatlarına hayran olmuş, takdir ederek çok sena etmiş."

İşte muhterem hey'et-i hâkime! Madem hakikat budur. Ben de Üstadım gibi derim:

Nur Çeşmesi — Sayfa 214

Nur Çeşmesi uygulamada, çevrimdışı