Zeyl

Zeyl

Bediüzzaman Said Nursî, kırksekiz sene evvel Şam'da Câmi-i Emevî'de Hutbe-i Şamiye nâmındaki nutkunda dava etmiş ki: "İstikbalin hâkim-i mutlakı Kur'ândır." Gayet kuvvetli delillerle o davayı isbat etmiş. (Buna ait yazı; "Risale-i Nur Müellifi Said Nur" adlı eserde "İstikbalin hâkim-i mutlakı Kur'ândır" başlıklı yazının 74-75'inci sahifelerinde kısmen münderiçtir.) Delillerin birisi; Avrupa ve Amerikanın en meşhur filozoflarının, Kur'ân'ın emsâlsiz ve ayn-ı hakikat bir kitap olduğunu tasdik etmeleridir. Prens Bismark, Mister Karlayl gibi çoklarını bu davaya yüzer şahit göstermiş.

Sebilürreşad'ın 1 Nisan 1953 tarih, 167'nci sayısında intişar eden; Avrupa ve Amerika filozoflarının, en büyük âlimlerinin mühim bir kısmının, Kur'ân hakkındaki sözleri, Said Nursî'nin elli sene evvelki davasına tasdikkârâne bir ilânât hükmünde olmuş olduğundan, bu "Risale-i Nur Müellifi Said Nur" adlı esere ilhakı münâsip olur.

Çünkü:

Yani:

Fazilet odur ki, düşmanlar da onu tasdik etsin. Mezkûr ilânatın aynısı naklediliyor:

O derece ki; bugünkü medenî cem'iyetler, Kur'ân'ın yüksek hakikatlerini, yüksek terakkî ve medeniyet düsturlarını tatbik edebilecek seviyeye henüz erişememişlerdir. Bu büyük hakikatı meşhur İngiliz mütefekkiri Bernard Shaw şöyle ifade etmişti:

"Demokrasiyi en ileri götüren millet İngilizlerdir. Bunun daha ötesi Müslümanlıktır."

Prens Bismark da şöyle demişti:

"Ben Kur'ân'ı her cihetten tedkik ettim. Her kelimesinde büyük hakikatler gördüm. Sana muasır bir vücûd olmadığımdan dolayı müteessirim ey Muhammed!"

Bu da Kur'ân mütercimi Doktor Maurice'in sözüdür:

"Bizans Hıristiyanlarını içine düştükleri bâtıl itikadlar girivesinden, ancak Arabistan'ın Hira Dağı'ndan yükselen ses kurtarabilmiştir."

"Kur'ân, hikmet-i ezeliyenin inayet ile insana bahşettiği kütüb-ü semâviyenin en güzelidir. Beşerin refahı nokta-i nazarından, Kur'ân'ın beyanatı, Yunan felsefesinin ifadatından pek ulvîdir. Kur'ân'ın her gün daha fazla tecelli