Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 145

Ömür, ayn-ı heva oldu,

Kemâl, ayn-ı heba gördüm.

Amel, ayn-ı riyâ oldu,

Emel ayn-ı elem gördüm.

Visal, nefs-i zevâl oldu,

Devayı ayn-ı dâ' gördüm.

Bu envâr, zulümât oldu,

Bu ahyayı mevât gördüm.

Bu savtlar, na'y-ı mevt oldu,

Bu ahbabı yetim gördüm.

Ulûm, evhama kalboldu,

Hikemde bin sakam gördüm.

Lezzet, ayn-ı elem oldu,

Vücudda bin adem gördüm.

Habib desen ânı buldum,

Âh! Firakta çok elem gördüm.

* * *