Nur'un İlk Kapısı kitabının 158. sayfası — Onüçüncü Lem'anın Onikinci İşaretinden Dördüncü Sual bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

namıyla riyâkârâne nefsin fir'avuniyetini okşamaktan ve vicdansızca tahribatlarından herkesin korkmasından ileri geliyor. Ve o misillû şeytanî desiseler vasıtasıyla, muvakkaten ehl-i hakka galebe ederler.

Fakat

وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّق۪ينَ

sırrıyla,

اَلْحَقُّ يَعْلُو وَلاَ يُعْلٰى عَلَيْهِ

düsturuyla onların o muvakkat galebeleri, menfaât cihetinde onlar için ehemmiyetsiz olmakla beraber, Cehennem'i kendilerine ve Cennet'i ehl-i hakka kazandırmalarına sebeptir.

İşte dalâlette, iktidarsızların muktedir görünmeleri ve ehemmiyetsizlerin şöhret kazanmaları için ve hodfürûş ve şöhret-perest, riyâkâr insanların az bir şeyle iktidarlarını göstermek ve ihafe ve ızrar cihetinde bir mevki kazanmak için ehl-i hakka muhâlif vaziyete girerler. Tâ görünsünler ve nazar-ı dikkat onlara celbolunsun. Ve iktidar ve kudretle olmayan, belki terk ve ataletle sebebiyet verdiği tahribât onlara isnad edilip, onlardan bahsedilsin. Nasıl ki böyle şöhret divânelerinden birisi, namazgâhı telvis etmiş, tâ herkes ondan bahsetsin. Hattâ o telvis edenden lânetle de bahsedilmiş de, şöhretperestlik damarı kendisine bu lânetli şöhreti hoş göstermiş diye darb-ı mesel olmuş.

Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 158

Nur'un İlk Kapısı uygulamada, çevrimdışı