Nur'un İlk Kapısı — Sayfa 196

mânevî sürura ve lezzete çevirdi. Yalnız merhem değil, belki şifa verdi.

Ve en son ömrümde, en ziyâde kıymettar mânevî bir hazineyi kaybetmekteki mânevî eleme karşı Nur'un has şakirdlerinin her birisi şirket-i mâneviye sırrıyla umum namına dahi dua ile ve amel-i sâlih ile çalıştıklarından hem Hüccetüzzehra'da, hem Nur Anahtarı'nda izah edilen, teşehhüdde ve Fatiha'da, bütün mevcudât ve zîhayat cemaatinin dualarına ve tevhiddeki dâvâlarına iştirak suretiyle, hususan toprak, hava, su ve nur unsurları birer dil olmasıyla; topraktan çıkan bütün hayat hediyeleri; ve sudan, mübarekât ve tebrikât; ve havadan, şükür ve ibâdetin temessülleri; ve nur unsurundan, maddî-mânevî tayyibatlar, güzellikler tarzında; teşehhüdde ve Fatiha'da kâinattaki bütün nîmetlerden gelen şükürler ve hamdler ve bütün mahlukatın hususan zîhayatların küllî ibâdetleri ve bütün istianeleri ve doğru yoldan giden bütün ehl-i hakikata ve ehl-i îmânın yolundan gidenlere mânevî refakat etmekle ve onların dualarına ve dâvâlarına tasdik suretinde âminlerle iştirak ederek, âmin demekle hissedar olmanın küllî sırrı o gece imdâdıma geldi.

Gayet hasta, zaîf ve me'yus bir halde, cüz'î