Otuzüç Pencere — Sayfa 27

Mutlak ve Hayy-ı Kayyum bir zâtın vücûb-u vücuduna ve vahdetine karşı her taraftan pencereler açar. Hey'et-i mecmuası ile büyük bir mikyasta bir cadde-i nuraniyeyi gösterir.

İşte ey tabiat bataklığına düşen gafil! Eğer tabiatı bırakıp kudret-i İlâhiye'yi tanımazsan, herbir şeye, hatta herbir zerreye; hadsiz bir kuvvet ve kudret ve nihâyetsiz bir hikmet ve meharet, belki ekser eşyayı görecek, bilecek, idare edecek bir iktidar, herşeyde bulunduğunu kabul etmek lâzım gelir.

Onbeşinci Pencere

sırrınca, herşeye, o şeyin kâbiliyet-i mâhiyetine göre kemâl-i mîzan ve intizam ile biçilip hüsn-ü san'at ile tertib edilip; en kısa yolda, en güzel bir sûrette, en hafif bir tarzda, istîmâlce en kolay bir şekilde, meselâ; kuşların elbiselerine ve her vakit tüylerini kolayca oynatmalarına ve istîmâl etmelerine bak. Hem israfsız hikmetli bir tarzda vücud vermek, sûret giydirmek, eşya adedince diller ile bir Sâni-i Hakîm'in vücûb-u vücuduna şehâdet ve bir Kadîr-i Alîm-i Mutlak'a işaret ederler.