Arabistan'nın Durumu

İnsan da, yaratılışının, yokluk karanlıklarında varlık âlemine misafir edilmiş olmanın asıl hikmet ve gayesinin, Cenâb-ı Hakk'ı tanımak ve O'na îman edip, ibâdet etmek olduğunu bilsin. Böylece, hakikî huzur ve gerçek saadete kavuşmuş olsun!

150 Prof. Harun Han Şirvanî, İslâm'da Siyasî Düşünce ve İdare, Tere: Kemâl Kuşçu, s. 8.

151 Prof. Harun Han Şirvanî, A.g.e., s. 10.

152 Prof. Harun Han Şirvanî, A.g.e., s. 11.

153 Prof. Harun Han Şirvanî, A.g.e., s. 11.

154 Prof. Harun Han Şirvanî, A.g.e., s. 11.

Arabistan'nın Durumu

Dünya haritası üzerinde siyasî, coğrafî ve ticarî açıdan mühim bir yer işgal eden Arabistan'ın da, diğer dünya ülkelerinden farklı bir tarafı kalmamıştı. Orada da —lisan ve edebiyat istisna edilirse— her şey çığrından çıkmış, bütün müesseseler bozulmuştu.

Kısaca göz atalım:

Dinî Durum

İnanç yönünden Arabistan, kelimenin tam manâsıyla anarşi içinde kıvranıyordu. Garib itikadlar burada da kol geziyordu.

Bir kısmı tamamen inkarcı idiler. Dünya hayatından başka hiçbir şeyi kabul etmiyorlar, "Bizim için dünya hayatından başka bir hayat yoktur; yaşarız ve ölürüz. Bizi öldüren, zamandan başka bir şey değildir." 155 diyerek, güya keyiflerince hayat sürüyorlardı!

Resûl-i Ekrem Efendimize vahiy gelmeye başlayınca, Kur'an-ı Kerîm'inde Cenâb-ı Hakk, bu inancı taşıyanlara şöyle hitab edecektir:

"Ey Resûlüm! Onlara de ki:

'Sizi Allah diriltiyor, sonra sizi O öldürecek. Sonra da sizi, vukuunda şüphe olmayan Kıyamet Günü (diriltip bir araya) toplayacak yine O'dur. Fakat, insanların çoğu bu gerçeği bilmez.'"156

Yine, o zaman Arabların bir kısmı Allah'a ve âhiret gününe inanıyor, ancak insandan bir peygamberin olacağını kabul etmiyorlardı.

Kur'an, şu âyetiyle, bu inanç sahiplerinin hâllerini anlatıyor:

"Mekke'lilere doğru yolu gösteren Peygamber, onlara Kur'an'la geldiği zaman, insanların îman etmelerine, ancak şöyle demeleri mâni oldu:

'Allah, bir insanı mı peygamber gönderdi?'"157

Peygamber'in insan nev'inden gelmiş olmasını akıllarına sığdıramayıp, bir meleğin bu vazifeyle gönderilmesini arzu eden bu güruha, yine Kur'an, şu âyetiyle cevap vererek, isteklerinin ne kadar mantıksız olduğunu ilân ediyordu:

"(Ey Resûlüm! Mekke'lilere) Şöyle de:

'Eğer insanlar gibi yeryüzünde yürüyüp duran melekler olsaydı, elbette onlara gökten bir melek peygamber gönderirdik.'"158

Diğer bir kısmı ise, Allah'ın varlığını kabul edip inanıyor, ancak âhiret hayatını, öldükten sonra dirilme gerçeğini, oradaki ceza ve mükâfatı kabul etmiyordu.

Kur'an-ı Kerîm, bu gruba da şu âyetiyle işaret eder:

"(Nutfeden) yaratılışını unutarak, bize bir de misâl getirdi: 'Bu kemikleri kim diriltir, onlar çürüyüp dağılmışken?' dedi."159

Bu haddini bilmezlere de şu şekilde cevap veriliyordu:

"(Ey Resûlüm!) De ki:

'Onları ilk defa yaratan, diriltir ve O, her yaratılanı tamamıyla bilir.'"160