Peygamberimizin Hayatı — Sayfa 610

Mektup okunup bitince, Resûl-i Kibriya Efendimiz, "Mektubum yanlarında bulundukça, onların saltanatı devam edecektir!" buyurdu.523

Heraklius'un Mektubu Saklaması

Resûl-i Ekrem'in elçisi ve davetini son derece güzel karşılayan Rum Hükümdarı Heraklius, kendisine gelen İslâm'a davet mektubunu da atlas bir ipeğe sararak, derin saygısının bir tezahürü olarak altın bir borunun içine koyup sakladı.

Rum hükümdarları katında nesilden nesile intikal edegelen bu mübarek mektubu, Alfonso b. Ferdinand'ın Tuleytula üzerine yürüyüp Endülüs beldelerinden birçok yeri eline geçirdiği tarihe kadar (H: 464) onun yanında bulunuyordu. Ondan da torununa intikal etti.

Aynı mektubu, Avrupa kralı yanında gördüğünü Seyfüddin Kılıç da ifade etmektedir. Avrupa kralının kendisine şöyle dediğinden de bahseder:

"Bu, Peygamberinizin, atam Kayser'e göndermiş olduğu mektubudur. Biz, onu bugüne kadar elden ele tevarüs etmekten geri kalmadık. Bize atalarımızdan ve babalarımızdan tavsiye edilmişti ki: Bu mektup yanımızda bulunduğu müddetçe, saltanat bizde kalacaktır! Bu sebeple ona son derece hürmet göstermekte ve muhafazasına dikkat etmekteyiz. Saltanamızın devam edip gitmesi için de, onun yanımızda bulunduğunu Hıristiyanlardan saklı tutmaktayız."524

504 Taberî, Tarih, c. 3, s. 89; ibni Kayyim, Zâdû'lMaad, c. 3, s. 71; Halebî,Insanû'lUyûn, c. 3, s. 293.

505 İbni Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 258.

506 Bediüzzaman Said Nursî, Mektûbat, s. 159.

507 İbni Kayyim, Zâdû'lMaad, c. 2, s. 71; Halebî, İnsanû'lUyûn, c. 3, s. 294.

508 ibni Sa'd, A.g.e., c. 1, s. 258; Halebî, A.g.e., c. 3, s. 293.

509 Prof. Dr. Muhammed Hamidullah, islâm Peygamberi, c. 1, s. 201.

510 Taberî, Tarih, c. 3, s. 89; ibni Kayyim, Zâdû'lMaad, c. 2, s. 71-72.

511 ibni Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 97.

512 ibni Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 97-98.

513 ibni Sa'd, A.g.e., c. 1, s. 259; Taberî, Tarih, c. 3, s. 89-90

514 Ahmed ibni Hanbel, Müsned, c. 1, s. 263; Taberî, Tarih, c. 3, s. 87; ibni Kayyim, Zâdû'lMaad, c. 3, s. 71; Halebî, İnsanû'lUyûn, c. 3, s. 287.

515 Ahmed İbni Hanbel, Müsned, c. 1, s. 262-263; Buharî, Sahih, c. 4, s. 34;Müslim, Sahih, c. 3, s. 1395.

516 Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 1, s. 263; Buharî, A.g.e., c. 4, s. 4; Müslim,A.g.e., c. 3, s. 1395.

517 Ahmed İbni Hanbel, A.g.e., c. 1, s. 263.

518 İbni Kesir, Sîre, c. 3, s. 504; Bediüzzaman Said Nursî, Mektûbat, s. 150.

519 Ibni Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 276.

520 Ibni Kesir, A.g.e., c. 3, s. 504.

521 ibni Kesir, A.g.e., c. 3, s. 504.

522 Yakubî, Tarih, c. 2, s. 77-78. 523 Halebî, İnsanü’l-Uyûn, c. 3, s. 289. 524 Halebî, İnsanû'lUyûn, c. 3, s. 289.

Kisra ve Mukavkıs'ın İslam'a Davet Edilmesi

Kisrâ'nın İslam'a Davet Edilmesi

(Hicret'in 7. senesi Muharrem ayı / Milâdî 628)

Hükümdarları İslâm'a davet kararı alan Resûl-i Kibriya Efendimiz, ashabtan Abdullah b. Huzafe'yi de İran Kisrâsı Perviz İbni Hürmüz'e elçi olarak gönderdi.

İran'a varıp, saraya kabul edilen Hz. Abdullah b. Huzafe, Peygamberimizin İslâm'a davet mektubunu bizzat Kisrâ Perviz'in eline teslim etti. Kisrâ, mektubu kâtibine okuttu:

"Bismillahirrahmânirrahîm!

"Allah Resûlü Muhammed'den Farsların Büyüğü Kisrâ'ya!"