Peygamberimizin Hayatı — Sayfa 83

82 İbni Hacer, ellsabe, c. 2. s. 134-135.

83 İbni Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 110; Belâzurî, Ensab, c. 1, s. 57.

84 ibni Sa'd, A.g.e., c. 1,s. 119.

85 İbni Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 120.

86 İbni Sa'd, A.g.e., c. 1,s. 119.

87 Kadı iyaz, Şifa, c. 1, s. 729-730.

88 Kaadı iyaz, A.g.e., c. 1, s. 730.

89 Süheylî, Ravdû'Ünf, c. 1, s. 112; Ibni Abdi'Berr, el-İstiab, c. 1, s. 369-370.

90 ibni Sa'd, Tabakat, c. 1, s. 125-126; Buharî, Sahih. c. 2, s. 247-248; Müslim, Sahih, c. 6, s. 125; İbni Mâce, Sünen, c. 12, s. 727.

91 İbni Sa'd, A.g.e.,c. 1, s. 126.

92 Müslim, Sahih, c. 6, s. 8. 93 Taberî, Tarih, o 1,s. 196

Peygamber Efendimizin 12 Yaşından 38 Yaşına Kadar Olan Hayatı

Efendimizin Amcasıyla Şam'a Gidişi

Kâinatın Efendisi 12 yaşına girmişti.

Akranları arasında artık farklı beden ve sîmaya sahipti. Sîması etrafa pırıl pırıl nurlar saçıyordu. Gönlü huzur doluydu.

Onu yanında barındıran Ebû Tâlib ise, o sırada büyük bir geçim sıkıntısı içinde idi. Bunun için, ticaretle uğraşmaya kendisini mecbur hissetmekteydi. Bu maksatla da Kureyş'in o sene tertiplediği ticaret kervanına katılarak Şam'a gitmeyi kararlaştırdı.

Yol hazırlıkları yapılıyordu. Yapılan hazırlıklar Efendimizin gözleri önünde cereyan ediyordu. Haliyle, çok sevdiği amcası, kendisinden bir müddet ayrılacaktı. Ama o buna nasıl tahammül edebilirdi? Yıllar önce de hem muhterem babasını, hem de azîz annesini böyle iki seyahat sonunda kaybetmişti. Şimdi ise, hâmîsi Ebû Tâlib, böyle bir seyahate çıkacak ve günlerce kendisinden uzak bulunacaktı. Nâzik ve lâtif ruhu bu ayrılığa nasıl dayanacaktı?

Ebû Tâlib gibi, ev halkı da, Kâinatın Efendisinin başına yolda bir şeylerin gelmesinden korktukları için bu seyahate katılmasını istemiyorlardı. Ancak o, amcasıyla gitmeyi candan arzu ediyordu. Günlerce üzgün durduktan sonra amcasına açılmak zorunda kaldı. Hasret ve hüzün dolu mübarek sesiyle ona şöyle hitab etmekten kendini alamadı:

"Amcacığım! Beni nereye ve kime bırakıp gidiyorsun? Burada ne annem var, ne de babam!.."