Umre Seferi ve İlk Yağmur Duası

etmediler mi, Allah'ın indirdiği hükümlerle hükmetmeyi onurlarına yedirmediler mi, o zaman Allah da onların arasına tefrika ve harb sokar!"417

Bundan sonra Abdurrahmân b. Avf Hazretleri, beraberindeki Müslümanlarla Dûmetû'l Cendel'e hareket etti. Oraya varınca onları İslâmiyete davet etti. Bu davetini üç gün tekrarladı.

Üçüncü günü Hıristiyan olan reisleri Asbağ b. Amre'l Kelbî, İslâmiyetle müşerref oldu. Onunla birlikte birçok kimse de îmana geldi.418 Müslüman olmayanlar ise cizye [vergi] vermek üzere orada kaldılar.

Peygamber Efendimiz, Medine'den uğurlarken Abdurrahmân b. Avf Hazretlerine, "Eğer onlar İslâmiyeti kabul ederlerse, reislerinin kızıyla evlen." diye buyurmuştu.

Hz. Abdurrahmân, Nebîyy-i Muhterem Efendimizin bu emri üzerine reisleri Asbağ'ın kızı Tümandır'la evlendi ve onu da yanına alarak Müslümanlarla birlikte Medine'ye döndü.419

402 İbni Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 78.

403 İbni Sa'd, A.g.e., c. 5, s. 550.

404 İbni Hişam, Sîre, c. 4, s. 287-288; Müslim, Sahih, c. 3, s. 1386. 404 İbni Hişam, A.g.e., c. 4, s. 288; İbni Sa'd, A.g.e., c. 5, s. 550.

405 İbni Abdi'lBerr, ellstiab, c. 1, s. 215.

406 İbni Hişam, A.g.e., c. 4, s. 288; İbni Abdi'l-Berr, A.g.e., c. 1, s. 215.

407 İbni Hişam, Sîre, c. 3, s. 178-193; İbni Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 55-56; Ahmed İbni Hanbel, Müsned, c. 2, s. 94.

408 İbni Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 79.

409 İbni Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 79.

410 İbni Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 81-84; Müslim, Sahih, c. 3, s. 1438-1439.

411 İbni Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 84; Taberî, Tarih, c. 3, s. 62.

412 İbni Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 87.

413 İbni Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 33; İbni Seyyid, Uyûnû'l Eser, c. 2, s. 106.

414 İbni Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 33; Halebî, Insanû'l Uyûn, c. 3, s. 177.

415 İbni Sa'd, A.g.e., c. 8, s. 33; İbni Esir, Üsdû'l Gabe, c. 5. s. 237; Halebî, A.g.e., c. 3, s. 177.

416 İbni Hişam, Sîre, c. 4, s. 280; Halebî, Insanû'l Uyûn, c. 3, s. 184.

417 İbni Hişam, A.g.e., c. 4, s. 280.

418 İbni Sa'd, Tabakat, c. 2, s. 89.

419 İbni Sa'd, A.g.e., c. 2, s. 89, c. 3, s. 129; Halebî, A.g.e., c. 3, s. 184.

Umre Seferi ve İlk Yağmur Duası

Peygamberimizin İlk Yağmur Duası

Hicret'in 6. yılında büyük bir kuraklık ve kıtlık her tarafı sarmıştı.

Ramazan ayında bir Cuma günü, Resûl-i Ekrem Efendimiz hutbe îrad buyururken kendisinden, "Allah'a dua et de bize yağmur versin." diye rica edildi.

Bunun üzerine Peygamber Efendimiz, "Allah'ım, bize yağmur ver! Allah'ım, bize yağmur ver! Allah'ım, bize yağmur ver!" diyerek dua etti.420

Bir anda ayna gibi berrak olan gökyüzünde bulutlar belirdi ve yağmur yağmaya başladı.

Peygamber Efendimiz bu sefer, "Allah'ım, bu yağmuru bardaktan boşanırcasına yağdır ve hakkımızda hayırlı kıl!"421 diye dua etti.

Enes b. Mâlik der ki:

"Üzerimize öyle yağmur yağdı ki, neredeyse evlerimize gitme imkânı bulamayacaktık! O gün, ertesi gün, daha ertesi gün, tâ öteki Cuma'ya kadar yağmur yağmaya devam etti."422

Cuma günü Peygamber Efendimiz yine hutbe îrad ederken, bu sefer yağmurun dinmesi için dua yapmasını rica ettiler.

"Yâ Resûlallah! Evler, yağmurdan yıkılmaya başladı; yollar kapandı. Allah'a dua etsen de yağmuru kesse!"423

Resûl-i Kibriya Efendimiz, tebessüm buyurdular, sonra da ellerini kaldırarak, "Allah'ım, çevremize yağdır, üzerimize değil!"424 diye dua etti.

Yine Enes b. Mâlik der ki:

"Resûlullah (a.s.m.) dua ederken de eliyle, semânın neresine işaret ettiyse orası açıldı ve Medine üstü, açık bir meydan gibi oldu. Medine çevresine yağmur yağarken, Medine'ye bir damla bile düşmüyordu. Etraftan gelenler, oralarda bol bol yağmur yağdığını haber vermekte idiler."425

Bu, Resûl-i Ekrem Efendimizin yaptığı ilk yağmur duasıdır. Bundan başka çeşitli zamanlarda beş yağmur duası yapmışlardır.

Umre Seferi

(Hicret'in 6. senesi Zilkade ayı/Milâdî 13 Mart 628)

Peygamberimizin Rüyası

Resûl-i Ekrem Efendimiz, bir gece rüyasında, hiçbir korku ve endişe duymadan ashabıyla birlikte gidip Kâbe-i Muazzama'yı tavaf ettiklerini, kiminin başını kazıttığını, kiminin de saçını kısalttığını görmüştü.426

Efendimiz, bu rüyasını anlatınca, Ashab-ı Kiram, görülmedik bir sevinç ve heyecan izhar etmişlerdi. Zîra, Muhacir Müslümanların Mekke'den Medine'ye hicretlerinin üzerinden kocaman bir altı yıl geçmişti. Bu altı yıl zarfında büyüklü küçüklü birçok hâdise cereyan etmişti, ama vatanlarının hasreti yine de gözlerinde tütüyordu. Doğup büyüdükleri vatanlarına bir gün tekrar kavuşacaklarını her an hayâllerinde yaşatıyorlardı. Hasret duydukları belde alelade bir yer de değildi; her gün beş vakit namazlarında yöneldikleri Kâbe-i Muazzama'nın bulunduğu mübarek bir belde idi.

Resûl-i Ekrem Efendimizin, "Siz muhakkak Mescid-i Haram'a gireceksiniz!" müjdesi, bu bakımdan Müslümanlar arasında büyük bir sevinçle karşılanmıştı. Hattâ, hemen o yıl gidip Kâbe-i Muazzama'yı tavaf edeceklerini zannettiler ve bunu umdular.Resûl-i Kibriya Efendimizin bu rüyasını Kur'an-ı Kerîm de bize haber verir.427

Medine'den Hareket

Peygamber Efendimiz, yerine Medine'de Abdullah b. Ümmü