Beşinci Nokta

ebedî olsaydı; elîmâne teessürât ve me'yusane teellümatın bir mânası olurdu. Fakat mâdem dünya bir misâfirhanedir; vefat eden çocuk nereye gitmişse, siz de biz de oraya gideceğiz. Ve hem bu vefat ona mahsus değil, umumî bir caddedir. Hem mâdem müfârakât dahî ebedî değil; ileride hem berzahta, hem Cennet'te görüşülecektir.

demeli. O verdi, O aldı."Elhamdülillahi âlâ külli hâl"deyip sabır ile şükretmeli.

BEŞİNCİ NOKTA:Rahmet-i İlâhiye'nin en latif, en güzel, en hoş, en şirin cilvelerinden olan şefkat; bir iksir-i nuranîdir. Aşktan çok keskindir. Çabuk Cenâb-ı Hakk'a vusûle vesile olur. Nasıl aşk-ı mecâzî ve aşk-ı dünyevî, pek çok müşkülâtla aşk-ı hakikîye inkılâb eder. Cenâb-ı Hakk'ı bulur. Öyle de, şefkat –fakat müşkilâtsız– daha kısa, daha sâfi bir tarzda kalbi Cenâb-ı Hakk'a rabteder.

Gerek peder ve gerek vâlide, veledini bütün dünya gibi severler. Veledi elinden alındığı vakit, eğer bahtiyar ise, hakikî ehl-i îman ise; dünyadan yüzünü çevirir, Mün'im-i Hakikî'yi bulur. Der ki:"Dünya mâdem fânidir, değmiyor alâka-i kalbe.."Veledi nereye gitmişse, oraya karşı bir alâka peyda eder, büyük manevî bir hâl kazanır.

Ehl-i gaflet ve dalâlet, şu beş hakikattaki saadet ve müjdeden mahrumdurlar. Onların hâli ne kadar elîm olduğunu şununla kıyas ediniz ki; bir ihtiyar hanım gayet sevdiği sevimli bir tek çocuğunu sekeratta görüp, dünyada tevehhüm-ü ebediyet hükmünce, gaflet veya dalâlet neticesinde mevti; adem ve firak-ı ebedî tasavvur ettiğinden, yumuşak döşeğine bedel kabrin toprağını düşünüp gaflet veya dalâlet cihetiyle,Erhamürrâhimîn'in Cennet-i rahmetini, Firdevs-i nîmetini düşünmediğinden, ne kadar me'yûsâne bir hüzün ve elem çektiğini kıyas edebilirsin.

Fakat vesile-i saadet-i dâreyn olan îman ve İslâmiyet, mü'mine der ki: "Şu sekeratta olan çocuğun Hâlık-ı Rahîm'i, onu bu fâni dünyadan çıkarıp Cennet'ine götürecek. Hem sana şefaatçı, hem ebedî bir evlat yapacak. Müfârakat muvakkattır, merak etme.

de, sabret.>

Said Nursî

* * *