Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 22

Yani,"Eğer duânız olmazsa ne ehemmiyetiniz var?"

Âyetin sırrıyla, insanın hikmet-i hilkati ve sebeb-i kıymeti olan samimî duâ ve niyazın bir sebebi hastalık olduğundan, bu nokta-i nazardan şekvâ değil, Allah'a şükretmek ve hastalığın açtığı duâ musluğunu, afiyeti kesbetmekle kapamamak gerektir.

ONÜÇÜNCÜ DEVÂ

Ey hastalıktan şekvâ eden bîçâre adam!

Hastalık bazılara ehemmiyetli bir definedir, gayet kıymettar bir hediye-i İlâhiye'dir. Her hasta, kendi hastalığını o neviden tasavvur edebilir.

Mâdem ecel vakti muayyen değil; Cenâb-ı Hak, insanı ye's-i mutlak ve gaflet-i mutlaktan kurtarmak için, havf ve recâ ortasında ve hem dünya ve hem Âhiret'i muhafaza etmek noktasında tutmak için, hikmetiyle eceli gizlemiş.Madem her vakit ecel gelebilir; eğer insanı gaflet içinde yakalasa, ebedî hayatına çok zarar verebilir. Hastalık gafleti dağıtır, âhireti düşündürür, ölümü tahattur ettirir, öylece hazırlanır.Bazı öyle bir kazancı olur ki; yirmi senede kazanamadığı bir mertebeyi yirmi günde kazanıyor.