Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 35

ayrı ayrı isimlerinin nakışlarını göstermek gibi, çok vazifeler için, o hastalık senin vücûduna misâfir olarak gönderilmiştir. İnşâallah çabuk vazifesini bitirir gider. Ve afiyete der ki:

"Sen gel, benim yerimde dâimî kal, vazifeni gör. Bu hane senindir, afiyetle kal."

YİRMİNCİ DEVÂ

Ey derdine derman arayan hasta!

Hastalık iki kısımdır. Bir kısmı hakikî, bir kısmı vehmîdir.

Hakikî kısmı ise, Şâfî-i Hakîm-i Zülcelâl, küre-i arz olan eczahane-i kübrâsında, her derde bir devâ istif etmiş. O devâlar ise dertleri isterler. Her derde bir derman halketmiştir.Tedavi için ilaçları almak, istimâl etmek meşrûdur. Fakat tesiri ve şifâyı, Cenâb-ı Hakktan bilmek gerektir. Dermanı o verdiği gibi, şifâyı da o veriyor.

Hâzık, mütedeyyin hekimlerin tavsiyelerini tutmak, ehemmiyetli bir ilaçtır.

Çünkü ekser hastalıklar sû-i istimâlâttan, perhizsizlikten ve israftan ve hatîattan ve sefâhetten ve dikkatsizlikten geliyor. Mütedeyyin hekim, elbette meşrû bir dairede nasihat eder ve vesâyada bulunur. Sû-i istimâlâttan, isrâfâttan men eder, teselli verir. Hasta, o vesâya