Rahmet ve Şefkat İlaçları — Sayfa 79

açlığa sabır ve tahammül ve bir riyazettir ve bir idmandır.Demek, beşerin musibetini ikileştiren sabırsızlığın ve tahammülsüzlüğün bir ilâcı da oruçtur.

Hem, o mide fabrikasının çok hademeleri var. Hem, onunla alâkadar çok cihazat-ı insaniye var. Nefis, eğer muvakkat bir ayın gündüz zamanında tâtil-i eşgâl etmezse; o fabrikanın hademelerinin ve o cihazatın hususî ibadetlerini onlara unutturur, kendiyle meşgul eder, tahakkümü altında bırakır. O sâir cihâzât-ı insaniyeyi de, o manevî fabrika çarklarının gürültüsü ve dumanlarıyla müşevveş eder. Nazar-ı dikkatlerini daima kendine celbeder. Ulvî vazifelerini muvakkaten unutturur. Ondandır ki; eskiden beri çok ehl-i velâyet, tekemmül için riyazete, az yemek ve içmeğe kendilerini alıştırmışlar.

Fakat, Ramazân-ı Şerif orucuyla o fabrikanın hademeleri anlarlar ki: Sırf o fabrika için yaratılmamışlar. Ve sâir cihazât, o fabrikanın süflî eğlencelerine bedel, Ramazân-ı Şerif'te melekî ve ruhanî eğlencelerde telezzüz ederler; nazarlarını onlara dikerler. Onun içindir ki; Ramazân-ı Şerif'te mü'minler, derecatına göre ayrı ayrı nurlara, feyizlere, manevî sürurlara mazhar oluyorlar. Kalb ve