Birinci Nokta

Yirmidokuzuncu Lem'a'dan İkinci Bab

( Bu İkinci Bab, "Elhamdülillah" hakkındadır.)

( İkinci Bab ile tâbir edilen şu risalecikte "Elhamdülillah" cümlesini insanlara dedirten îmanın sonsuz faide ve nurlarından, yalnız dokuz tane beyan edilecektir.)

Birinci Nokta:Evvelâ iki şey ihtar edilecektir:

1-Felsefe, her şeyi çirkin, korkunç gösteren siyah bir gözlüktür. Îman ise; her şeyi güzel,

ünsiyetli gösteren şeffaf, berrak, nuranî bir gözlüktür.

2-Bütün mahlûkatla alâkadar ve her şeyle bir nev'i alışverişi olan ve kendisini abluka eden şeyler ile lafzan ve mânen görüşmek, konuşmak, komşuluk etmeye hilkaten mecbur olan insanın sağ, sol, ön, arka, alt, üst olmak üzere altı ciheti vardır.

İnsan, mezkûr iki gözlüğü gözüne takmakla, mezkûr cihetlerde bulunan mahlûkatı, ahvali görebilir.

Sağ Cihet: Bu cihetten maksat, geçmiş zamandır. Binâenaleyh felsefe gözlüğü ile sağ cihete bakıldığı zaman, mâzi ülkesinin kıyameti kopmuş, altı üstüne çevrilmiş, karanlıklı, korkunç büyük bir mezaristanı andıran bir şekilde görünecektir. Ve bu görünüşte insan, pek büyük bir dehşete, vahşete, me'yusiyete mâruz kaldığında şüphe yoktur.

Fakat îman gözlüğü ile o cihete bakıldığı zaman, hakikaten o ülkenin altı üstüne çevrilmiş bir şekilde görünürse de, fakat can telefi yoktur. Mürettebatı, sâkinleri daha güzel, nuranî bir âleme nakledilmiş oldukları anlaşılıyor. Ve o kabirler, çukurlar da, nuranî bir âleme girmek için kazılan yeraltı tünelleri şeklinde telakki edilecektir. Demek îmânın