Üçüncü Nükte

Tenevvü-ü et'imeden gelen sun'î bir iştiha-yı kâzibe ile yedirir, hazımsızlığa sebebiyet verir, hasta eder.

ÜÇÜNCÜ NÜKTE:Sâbık İkinci Nükte'de, kuvve-i zâika kapıcıdır dedik. Evet ehl-i gaflet ve ruhen terakki etmeyen ve şükür mesleğinde ileri gitmeyen insanlar için bir kapıcı hükmündedir. Onun telezzüzü hatırı için isrâfâta ve bir dereceden on derece fiyata çıkmamak gerektir.

Fakat, hakikî ehl-i şükrün ve ehl-i hakikatın ve ehl-i kalbin kuvve-i zâikası –"Altıncı Söz" deki müvazenede beyan edildiği gibi, kuvve-i zâikası– rahmet-i İlâhiye'nin matbahlarına bir nâzır ve bir müfettiş hükmündedir. Ve o kuvve-i zâikada taamlar adedince mizancıklarla nîmet-i İlâhiye'nin envâını tartmak ve tanımak; bir şükr-ü mânevî suretinde cesede, mideye haber vermektir. İşte bu surette kuvve-i zâika, yalnız maddî cesede bakmıyor. Belki; kalbe, ruha, akla dahi baktığı cihetle midenin fevkınde hükmü var, makamı var.

İsraf etmemek şartıyla ve sırf vazife-i şükrâniyeyi yerine getirmek ve enva-ı niâm-ı İlâhiye'yi hissedip tanımak kaydı ile ve meşrû olmak ve zillet ve dilenciliğe vesile olmamak şartıyla, lezzetini takib edebilir. Ve o kuvve-i zâikayı taşıyan

lisanı, şükürde istimâl etmek için leziz taamları tercih edebilir. Bu hakikata işaret eden bir hâdise ve bir kerâmet-i Gavsiye:

Bir zaman Hazret-i Gavs-ı Âzam Şeyh Geylanî'nin (K.S.) terbiyesinde, nazdar ve ihtiyâre bir hanımın bir tek evlâdı bulunuyormuş. O muhterem ihtiyare, gitmiş oğlunun hücresine; bakıyor ki, oğlu bir parça kuru ve siyah ekmek yiyor. O riyâzâttan zaafiyetiyle validesinin şefkatini celbetmiş, ona acımış. Sonra Hazret-i Gavs'ın yanına şekvâ için gitmiş. Bakmış ki, Hazret-i Gavs kızartılmış bir tavuk yiyor. Nazdarlığından demiş:

"Ya Üstad! Benim oğlum açlıktan ölüyor. Sen tavuk yersin!"

Hazret-i Gavs tavuğa demiş:

"Kum Biiznillah!"

O pişmiş tavuğun kemikleri toplanıp, tavuk olarak yemek kabından dışarı atıldığını, mûtemed ve mevsuk çok zâtlardan Hazret-i Gavs gibi kerâmât-ı hârikaya mazhariyeti dünyaca meşhur bir zâtın bir kerâmeti olarak mânevî tevatürle nakledilmiş.

Hazret-i Gavs demiş:

"Ne vakit senin oğlun da; bu dereceye gelirse, o zaman o da tavuk yesin."