Riyâzus-Sâlihîn kitabının "Gıybetin Mübah Olabileceği Haller" bölümü 724. sayfada başlar. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; bölümün metni aşağıda basılı nüsha görünümüyle verilmiştir. Kitabın tamamı: Riyâzus-Sâlihîn.

sonra cemaatten biri Malik ibni Duhşum nerede? dedi. Bir başkası:

"- O, Allah ve Rasûlünü sevmeyen bir münafıktır" dedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) "Öyle deme. Görmüyor musun o Allah'ın rızasını dileyerek la ilahe illallah diyor. Allah'ın rızasını dileyerek la ilahe illallah diyen kimseyi Allah cehenneme haram kılmıştır" buyurdu.

1531-

وعَنْ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ (رضي الله عنه) في حَدِيثِهِ الطَويلِ في قصةِ تَوْبَتِهِ وقد سَبَق في باب التّوْبَة. قالَ: قالَ النَّبِيُّ ﷺ وَهُوَ جَالِسٌ في القَوْمِ بِتَبُوكَ: ما فَعَلَ كَعْبُ بْنُ مَالِكٍ ؟ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ بَني سَلِمَة: يا رَسُولَ الله، حَبَسَهُ بُرْداهُ، والنَّظَرُ في عِطْفَيْهِ، فقالَ لَهُ مُعاذُ بنُ جَبَلٍ (رضي الله عنه) : بِئْسَ مَا قُلْتَ، والله يَا رَسُولَ الله مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ إلاّ خَيْراً، فَسَكَتَ رَسُولُ الله ﷺ .

1531: Ka'b ibni Malik (Allah ondan razı olsun)'dan tevbe bölümünde geçen uzun hadisinde şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) Tebük'te ashabı arasında otururken, "Ka'b ibni Malik ne yaptı?" diye sormuş, Beni Selime'den bir adam, "Ya Rasulallah, elbiselerine ve endamına bakıp gururlanması onu yola çıkmaktan alıkoydu" demiş. Bunun üzerine Muaz ibni Cebel ona: "Ne fena söz söyledin?" diye çıkışmış ve Peygamberimize dönerek:

"- Ya Rasulallah, biz onun hakkında hep iyi şeyler biliyoruz" diyerek tezkiye etmesi üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) sükut edip hoş görmüş ve hiçbir şey söylememişti. (Buhari, Megazi, 79; Müslim, Tevbe, 53)

Bölüm: 256

Gıybetin Mübah Olabileceği Haller

1532-

عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ الله عَنْهَا، أَنَ رَجُلاً اسْتَأْذَنَ عَلى النَّبيِّ ﷺ فَقَالَ: ائْذَنُوا لَهُ، بئسَ أخُو العَشِيرَةِ؟

1532: Aişe (Allah ondan razı olsun)'dan rivayete göre bir adam Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'ın yanına girmek üzere izin istedi. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), "Kabilesinin ne kötü adamıdır, ama izin verin ona" buyurdu. (Buhari, Edeb, 38; Müslim, Birr, 73)

Sayfa 725

1533-

وَعَنْهَا قَالَتْ: قَالَ رَسُولُ الله ﷺ : مَا أَظُنُ فُلاناً وفُلاناً يَعْرِفَانِ مِنْ دِينِنا شَيْئاً .

1533: Yine Aişe (Allah ondan razı olsun)'den bildirildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Falan ve filan kimsenin dinimizden birşey bildiklerini sanmam." (Buhari, Edeb, 59)

1534-

وَعَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ رَضِيَ الله عَنْهَا قَالَتْ: أتيْتَ النَّبِيَّ ﷺ ، فقلتُ: إنّ أبا الجَهْمِ وَمُعَاوِيَةَ خَطباني ؟ فقالَ رسولُ الله، ﷺ : أَمَّا مُعَاوِيَةُ، فَصُعْلُوكٌ لا مَالَ له، وأَمَّا أبُو الجَهْمِ، فلا يَضَعُ العَصَا عَنْ عاتِقِهِ .

1534: Fatıma binti Kays (Allah ondan razı olsun) şöyle dedi: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)'e geldim ve "Ebu'l-Cehm ve Muaviye ibni Ebu Süfyan bana dünürcü oluyorlar(evlenme teklifi ettiler),, ne dersiniz?" dedim. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem): "Muaviye malı olmayan fakir biridir. Ebu'l-Cehm ise sopasını omuzundan hiç indirmez, kadınları çok döver" buyurdular. (Müslim, Talak, 39)

1535-

وعن زيدِ بنِ أرْقَمَ (رضي الله عنه) قالَ: خَرَجْنَا معَ رسولِ الله ﷺ في سَفَرٍ، أَصَابَ النَّاسَ فيهِ شِدَّةٌ، فقالَ عبدُ الله بنُ أُبَي لأصحابه: لا تُنْفِقُوا على مَنْ عِنْدَ رسُولِ الله حتى يَنْفَضوا وقال: لَئِنْ رَجَعْنَا إلى المَدِينَةِ ليُخْرِجَنَّ الأعَزُّ مِنْهَا الأذَلَّ، فَأَتَيْتُ رسولَ الله ﷺ ، فَأَخْبَرْتُهُ بِذلِكَ، فَأَرسلَ إلى عبدِ الله بنِ أُبَيّ، فَاجْتَهَد يَمِينَهُ: ما فَعَلَ، فقالوا: كذَبَ زيدٌ رسولَ الله، ﷺ ، فَوَقَعَ في نَفْسِي مِمَّا قالوهُ شِدَّةٌ، حتى أَنْزَلَ الله تعالى تَصْدِيقي: [إذَا جَاءكَ المُنَافِقُونَ] ثم دعاهم النبيُّ، ﷺ لِيَسْتَغْفِرَ لهم فَلَوَّوْا رُؤُوسَهُمْ.

1535: Zeyd ibni Erkam (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'la birlikte bir Beni Mustalık gazvesine çıkmıştık. Müslümanlar büyük bir yokluk ve sıkıntı içindeydi. Askerler arasında bulunan münafıkların reisi Abdullah ibni Übeyy yandaşlarına, "Allah'ın elçisi yanındakilere sakın birşey vermeyin ki onu terketsinler. Eğer Medine'ye dönersek güçlü olanlar güçsüz olanları oradan mutlaka çıkarıp atacaktır" dedi. Ben de gidip bu olayı Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'a haber verdim. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem) Abdullah ibni Übey'e haber gönderip çağırttı ve durumu soruşturdu. O da böyle bir söz söylemediğine dair yemin üzerine yemin etti. Bunun üzerine bazıları, Zeyd peygambere yalan söylemiştir dediler. Böyle dediklerinden dolayı son derece bunaldığım bu sırada Allah peygamberine benim söylediğimi tasdik eder mahiyette Münafikûn suresini indirdi. Sonra Rasûlullah

Sayfa 724 Okuyucuda devam et

Gıybetin Mübah Olabileceği Haller

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı