Riyâzus-Sâlihîn kitabının 249. sayfası — Allah'ın Güç ve Azabına Karşı Devamlı Sorumluluk Bilincinde Olmak bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

ter içinde kalıp kaybolacaklar." (Buhari, Rikak 47, Müslim, Cennet 60)

402-

عَنْ أنس بْنِ مَالِكٍ (رضي الله عنه) قال : خَطَبَنَا رَسُولُ اللهِ (عليه وسلم) خُطْبَةً مَا سَمِعْتُ مِثْلَهَا قَطُّ، فَقال : لَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ, لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً, وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا. فَغَطَّى اَصْحَابُ رَسُولِ الله (عليه وسلم) وُجُوهَهُمْ وَلَهُمْ خَنِينٌ.

وَفِى رِوَايَةٍ: بَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ (عليه وسلم) عَنْ أَصْحَابِهِ شَيْءٌ فَخَطَبَ, فَقال : عُرِضَتْ عَلَيَّ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ, فَلَمْ أَرَ كَالْيَوْمِ فِي الْخَيْرِ وَالشَّرِّ, وَلَوْ تَعْلَمُونَ مَا أَعْلَمُ, لَضَحِكْتُمْ قَلِيلاً وَلَبَكَيْتُمْ كَثِيرًا. قال : فَمَا أَتَى عَلَى أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ (عليه وسلم) , يَوْمٌ أَشَدُّ مِنْهُ. غَطَّوْا رُؤُوسَهُمْ وَلَهُمْ خَنِينٌ.

402: Enes (Allah ondan razı olsun)'den rivayete göre şöyle demiştir: Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) eşini benzerini o güne kadar hiç duymadığım bir konuşma yaptı ve şöyle buyurdu: "Eğer sizler benim bildiklerimi bilseydiniz az güler çok ağlardınız." Bunun üzerine sahabe yüzlerini kapatarak hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladılar. (Buhari, tefsiru sure-i Maide 12, Müslim, Fezail 134) (448'de tekrar gelecektir.)

Müslim'in değişik bir rivayeti şöyledir: Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)'e ashabından bir haber ulaşmıştı da bunun üzerine şöyle bir konuşma yapmıştı: "Cennet ve cehennem gözlerimin önüne serilip bana gösterildi. Hayır ve şer hakkında bugün gördüğümü hiç görmedim. Eğer ahiret ve azap hakkında benim bildiğimi bilseydiniz elbette az gülüp çok ağlardınız", buyurdu. Rasulullah'ın ashabı bundan daha kederli bir gün geçirmediler ve başlarını öne eğerek hıçkıra hıçkıra ağladılar. (Müslim, Fezail 134)

403-

عَنِ الْمِقْدَادُ (رضي الله عنه) قال : سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ (عليه وسلم) يَقُولُ: تُدْنَى الشَّمْسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنَ الْخَلْقِ, حَتَّى تَكُونَ مِنْهُمْ كَمِقْدَارِ مِيلٍ.قال سُلَيْمُ بْنُ عَامر: فَوَاللَّهِ, مَا أَدْرِي مَا يَعْنِي بِالْمِيلِ, أَمَسَافَةَ الأرض أَمِ الْمِيلَ الَّذِي تُكْتَحَلُ بِهِ الْعَيْنُ؟ فَيَكُونُ النَّاسُ عَلَى قَدْرِ أَعْمَالِهِمْ فِي الْعَرَقِ , فَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ إِلَى كَعْبَيْهِ, وَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ إِلَى رُكْبَتَيْه ِ وَمِنْهُمْ مَنْ يَكُونُ إِلَى حَقْوَيْهِ, وَمِنْهُمْ مَنْ يُلْجِمُهُ الْعَرَقُ إِلْجَامًا. وَأَشَارَ رَسُولُ اللَّهِ (عليه وسلم) بِيَدِهِ إِلَى فِيهِ .

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 249

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı