Riyâzus-Sâlihîn kitabının 256. sayfası — Allah'ın Rahmetini Ümid Etmek bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

Bunun üzerine Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem):

" Kim Allah'tan başka gerçek ilah olmadığına ve Muhammed (sallallahu aleyhi vesellem)'in Allah'ın kulu ve peygamberi olduğuna samimi olarak şehadet ederse Allah ona cehennemi haram eder", buyurmuştur. Muaz:

-Bu müjdeyi müslümanlara haber vereyim de sevinsinler mi? Ey Allah'ın Rasulü! diye izin istemiş. Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)'de

-Belki onlar buna güvenirler ve yararlı işler yapmaz olurlar, buyurmuştur. Muaz böyle bir bilgiyi gizlemiş olmak günahından kurtulmak için ölürken haber vermiştir. (Buhari, İlim 49, Müslim, İman 53)

417-

عَنْ أبي هريرةَ - أَوْ أبي سعيدٍ الخُدْريِّ - رضيَ الله عنهما: شَكَّ الرَّاوِي، وَلا يَضُرُّ الشَّكُّ في عَينِ الصَّحابي: لأنهُم كُلَّهُمْ عُدُولٌ، قال : لما كان غَزْوَةُ تَبُوكَ، أصاب النَّاسَ مَجَاعَةٌ، فَقالوا: يا رَسُولَ الله لَوْ أَذِنْتَ لَنَا فَنَحَرْنَا نَوَاضِحَنا, فَأَكَلْنَا وَادَّهَنّا ؟ فقال رَسُولُ الله (عليه وسلم) : (افْعَلُوا) فَجَاءَ عُمَرُ (رضي الله عنه) ، فقال : يا رَسُولَ الله إن فَعَلْتَ، قَلَّ الظَّهْر، وَلكِنِ ادْعُهُمْ بفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ، ثُمَّ ادْعُ الله لَهُمْ عَلَيْهَا بِالبَرَكَةِ لَعَلَّ الله أن يَجْعَلَ في ذلِكَ البَرَكَةَ. فَقال رَسُولُ الله (عليه وسلم) : (نَعَمْ) فَدَعَا بِنِطعٍ فَبَسَطَهُ، ثُمَّ دَعَا بِفَضْلِ أَزْوَادِهِمْ، فَجَعَلَ الرَّجُلُ يجِيءُ بِكَفِّ ذُرَةٍ، وَيجيءُ الآخَر بِكَفِّ تَمْرٍ، ويجيءُ الآخَر بِكسرَةٍ حَتى اجْتَمَعَ عَلى النِّطَعِ مِنْ ذلِكَ شَيْءٌ يَسِيرٌ، فَدَعَا رَسُولُ الله (عليه وسلم) عليْهِ بِالبَرَكَةِ, ثُمَّ قال : (خُذُوا في أَوْعِيَتِكُمْ ) فَأخذوا في أَوْعِيَتِهِمْ حتَّى ما تَرَكُوا في العَسْكَرِ وِعَاءً إلا مَلَؤوه، وَأَكَلُوا حَتَّى شَبِعُوا, وَفَضَلَ فَضْلَةٌ، فقال رسولُ الله (عليه وسلم) : (أَشْهَدُأن لاَ إله إلا الله، وأني رَسُولُ الله، لاَ يَلْقَى الله بهما عَبْدٌ غَيْرَ شاكً , فَيُحْجَبَ عَنِ الجَنَّةِ)

417: Ebu Hüreyre yahut Ebu Said el Hudrî (Allah onlardan razı olsun)'den rivayet olunmuştur. Tebük gazvesinde halk şiddetli açlıkla karşı karşıya kaldıklarında: Sahabeler, Ey Allah'ın Rasulü! İzin verseniz de develerimizi kesip yesek ve iç yağı elde etsek, dediler. Peygamberimiz: "Olur öyle yapın", dedi. Derken Ömer (Allah ondan razı olsun) geldi ve: Ey Allah'ın Rasulü! Develeri kesmelerine izin verirsen orduda binek azalır. Fakat ellerindeki azıkları getirmelerini ve onlar üzerine bereketlenmesi için dua etseniz daha uygun olur ve Allah ta böylece bereket ihsan eder. Bunun üzerine Rasulullah (sallallahu

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 256

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı