Riyâzus-Sâlihîn kitabının 262. sayfası — Allah'ın Rahmetini Ümid Etmek bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

425-

وعن أبي هريرة، (رضي الله عنه) قال : كُنَّا قُعُوداً مَعَ رسولِ الله (عليه وسلم)مَعَنَا أَبُو بكر وعُمَرُ رضي اللهُ عَنْهُما في نَفَرٍ، فَقَامَ رسولُ الله (عليه وسلم)مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا, فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا, فَخَشِينَا أن يُقْتَطَعَ دُوننا فَفَزِعْنَا, فَقُمْنَا, فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ، فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رسولَ الله (عليه وسلم) حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطاً لِلأنصَارِ وَذَكَرَ-الحديث بطُولِه إلى قوله: فقال رسولُ الله (عليه وسلم) : (اذْهَبْ فَمَنْ لَقِيتَ وَرَاءَ هذَا الحَائِط يَشْهَدُ أن لا إله إلا الله، مُسْتَيْقِناً بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالجَنَّةِ).

425: Yine Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Aramızda Ebubekir, Ömer ve birkaç kişi bulunduğu halde Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)'le beraber oturuyorduk. Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) kalkıp aramızdan ayrıldı. Gecikince bir şey olur endişesiyle telaşa düştük. Telaşlananların ilki bendim. Kalkıp onu aramaya başladım. Nihayet ensardan birinin bahçesine geldim. Hadisi uzunca anlatan Ebu Hüreyre sonucu şöyle bağladı. Rasulullah bana şöyle dedi: "Git bu bahçenin dışında Allah'tan başka gerçek kalbiyle samimi bir biçimde şehadet getiren kime rastlarsan onu cennetle müjdele." (Müslim, İman 52)

426-

وعن عبد الله بن عَمْرو بن العاص رضي اللهُ عَنْهُما أن النبي (عليه وسلم) تَلا قوْلَ الله عَزَّ وَجَلَ في إبراهيم (عليه وسلم) : [رَبِّ إنهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ فَمَنْ تَبِعَني فَإنهُ مِنِّي... ] وَقَوْلَ عيسى (عليه وسلم) : [إن تُعَذِّبْهُمْ فَإنهُمْ عِبَادُكَ وَإن تَغْفِرْ لَهُمْ فَإنكَ أنت العَزِيزُ الحَكِيمُ] فَرَفَعَ يَدَيْه وقال : اللَّهمَّ أُمَّتِي أُمَّتِي وَبكَى، فقال الله عَزَّ وَجَلَّ : يَاجِبريلُ اذْهَبْ إلى مَحَمَّدٍ وَرَبُكَ, أَعْلَمُ، فَسَلْهُ مَا يُبْكِيهِ ؟ فَأَتَاهُ جبرِيلُ، فَأَخْبَرَهُ رسولُ الله (عليه وسلم) بِمَا قال : وَهو أَعْلَمُ، فقال الله تعالى: يَا جِبريلُ اذهَبْ إلى مُحَمَّدٍ فَقُلْ: إنا سَنُرضِيكَ في أُمَّتِكَ وَلا نَسُوؤكَ .

426: Abdullah ibni Amr ibn-il Âs (Allah onlardan razı olsun)'den aktarıldığına göre Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem), Allah'ın İbrahim (a.s.) hakkındaki: "Ey Rabbim bu tapınılan nesneler gerçekten insanlardan pek çoğunu yoldan çıkardı onun için her kim bana uyar ve bana katılırsa o bendendir. Bana baş kaldırana gelince şüphesiz sen çok acıyan ve gerçek bağışlayansın." (14 İbrahim 36) ayetini okudu ve İsa (a.s.)'ın:

"Şayet onları azaba çarptırırsan şüphesiz onlar senin kullarındır ve eğer onları bağışlarsan doğrusu sen çok güçlü ve üstün olansın yaptığın şeyleri yerince yapansın." (5 Maide 118) ayetini okudu ellerini kaldırarak Allah'ım ümmetim! ümmetim! diye dua

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 262

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı