Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 679

"- Bu kullarım beni gördüler mi ki böylece beni anıyorlar?"

"- Hayır, vallahi seni görmediler."

"- Beni görselerdi ne yaparlardı?"

"- Eğer onlar seni görseler sana daha çok ibadet ederler, şanını daha çok övüp yüceltirler ve sana yakışmayan sıfatlardan seni daha fazla uzak tanır ve bilirlerdi."

"- Kullarım benden ne istiyorlar?"

"- Cennet istiyorlar."

"- Cenneti görmüşler mi?"

"- Hayır, vallahi cenneti görmemişler."

"- Ya cenneti görseler ne yaparlar?"

"- Eğer cenneti görselerdi onu büyük bir istekle isterler ve elde etmek için daha fazla gayret ederlerdi."

"- Peki bu kullarım neden korunmayı istiyorlar?"

"- Cehennemden sığınıyorlar."

"- Peki, cehennemi gördüler mi?"

"- Hayır, vallahi görmediler."

"- Ya görselerdi ne yaparlardı?"

"- Eğer cehennemi görselerdi ondan daha fazla kaçarlar ve daha çok korkarlardı." Bunun üzerine Allah meleklerine, "Sizi şahit tutarak söylüyorum ki ben bu kullarımı bağışladım" buyurur. Meleklerden biri der ki: "Ya Rabbi, onlar arasında bulunan falan kişi onlardan sayılmaz, o başka bir işi için gelip oraya oturmuştu." Bunun üzerine Allah da buyurur: "Orada oturanlar öyle iyi kimselerdir ki, onların arasında bulunan kötü kimselerden olmaz." (Buhari, Deavat, 66)

Müslim'in bir rivayeti şöyledir:

Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)'dan rivayete göre Rasul-ü Ekrem (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Allah'ın diğer meleklerinden ayrı olarak sadece Allah'ın adının anıldığı ve Allah'ın isteğine göre hareket edilen toplantılarını tespit etmek üzere seyyar dolaşan melekleri vardır, bir zikir toplantısı buldukları zaman onların aralarına otururlar ve cemaatın arasındaki boş yerleri dünya semasına kadar