Riyâzus-Sâlihîn kitabının 865. sayfası — Belli Bir Konuyu Kapsamayıp Hoş Cazip ve İlginç Hadisler bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

"Allah bir topluma azap gönderdiği zaman o azap orada bulunan iyi ve fena herkese isabet eder. Helak olur giderler. Sonra amellerine ve niyetlerine göre yeniden diriltilirler." (Buhari, Fiten, 19; Müslim, Cennet, 84)

1833-

وعَنْ جَابرٍ (رضي الله عنه) قَالَ: كانَ جِذْعٌ يَقُومُ إلَيْهِ النَّبِيُّ ﷺ ، يَعْني في الخُطْبَةِ. فَلَمَّا وُضِعَ المِنْبَر، سَمِعْنَا لِلْجِذْعِ مِثْلَ صَوْتِ الْعِشَارِ حَتَّى نَزَلَ النَّبِيُّ، ﷺ ، فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَيْهِ فَسَكَنَ. وفي روايةٍ: فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الجُمُعَةِ قَعَدَ النَبِيُّ، ﷺ على المِنْبَرِ، فَصَاحَتِ النَّخْلَةُ الَّتي كانَ يَخْطُبُ عِنْدَهَا حَتَّى كَادَتْ أَنْ تَنْشَقَّ. وفي روايةٍ: فَصَاحَتْ صيَاحَ الصَّبيِّ، فَنَزَلَ النبيُّ ﷺ ، حَتَّى أخَذَهَا فَضَمَّهَا إلَيْهِ، فَجَعَلَتْ تَئِنُّ أَنِينَ الصَبيِّ الَّذِي يُسَكَّتُ حَتَّى اسْتَقَرَّتْ، قالَ: بكَتْ عَلى مَا كَانَتْ تَسمَعُ مِنَ الذِّكْرِ .

1833: Cabir (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)'in hutbe okurken dayandığı bir kütük vadı. Daha sonra minber yapılıp Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) hutbesini orada okumaya başlayınca, bu kütükten gebe develerin iniltisi gibi sesler çıktığını duyduk. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem), minberden indi, elini kütüğün üzerine koyunca sesi kesildi.

Başka bir rivayette : Cuma günü peygamberimiz(sallallahu aleyhi vesellem), hutbe okumak için minbere çıkıp oturduğu sırada minberin yanındaki hurma ağacından yapılmış kütüğün ikiye bölünürcesine gibi barıp ağladı. Başka bir rivayette : Bir çocuğun haykırışı gibi haykırdı. Bunun özerine peygamberimiz(sallallahu aleyhi vesellem), minberden indi kütüğü kendisine yaslattı kütük bir çocuğun ağlayışı gibi inlemeye başlayıp bir süre sonra sustu. Peygamberimiz((sallallahu aleyhi vesellem): Kütük kendisinin üzerinde hutbenin okunmamasına ağladı, diye buyurdu. (Buhari, Menakıb, 25)

1834-

وعَنْ أبي ثَعْلَبَةَ الخُشَنيِّ جُرْثُومِ بنِ نَاشِرٍ (رضي الله عنه) عَنْ رَسُولِ الله ﷺ قالَ: إن الله تَعَالى فَرَضَ فَرائِضَ فَلا تُضَيِّعُوهَا، وَحَدَّ حُدُوداً فَلا تَعْتَدُوهَا، وَحَرَّمَ أَشْيَاءَ فَلا تَنْتَهِكوهَا، وَسَكَتَ عَنْ أَشْيَاءَ رَحْمَةً لَكُمْ غَيْرَ نِسْيَانٍ فَلا تَبْحَثُوا عَنها.

1834: Ebu Sa'lebe el-Huşenî Cürsûm ibni Nadr (Allah ondan razı olsun)'ın rivayetine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu:

Riyâzus-Sâlihîn — Sayfa 865

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı