Riyâzus-Sâlihîn kitabının "Toplantı ve Toplantı Yerlerinde Oturma Adabı" bölümü 445. sayfada başlar. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; bölümün metni aşağıda basılı nüsha görünümüyle verilmiştir. Kitabın tamamı: Riyâzus-Sâlihîn.

(sallallahu aleyhi vesellem) sabah namazını kıldıktan sonra güneş iyice doğuncaya kadar yerinde bağdaş kurarak otururlardı." (Ebu Davud, Edeb 26)

822-

وعن ابنِ عمر رضي اللهُ عَنْهُما قال: رأيت رسول الله ﷺ بفِنَاءِ الكَعْبَةِ مُحْتَبِياً بِيَدَيْهِ هَكَذا, وَوَصَفَ بيدَيْهِ الاحْتِبَاءَ, وَهُوَ القُرْفُصَاءُ.

822: İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun), Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) Kabe'nin yanıbaşında elleriyle dizlerini tutarak şöyle otururken gördüm, dedi ve uyluklarını karnına dayayıp kollarıyla dizlerini tutarak ve kaba etleri üzerine oturarak Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'in oturuşunu tarif etti. (Buhari, İstizan 34)

823-

وعن قَيْلَة بنتِ مَخْرَمَةَ رضي اللهُ عَنْهَا قالت: رَأيْتُ النبيَّ ﷺ وَهُوَ قَاعِدٌ القُرْفُصاءَ، فَلَمَا رَأَيْتُ رسولَ الله ﷺ المُتَخَشِّعَ في الجِلْسَةِ أُرعِدْتُ مِنَ الفَرَق.

823: Mahreme'nin kızı Kayle (Allah ondan razı olsun)'dan: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)'i dizlerini karnına dayamış, elleriyle dizlerini tutup kaba etleri üzerine oturmuş vaziyette gördüm. Oturuşundaki bu huşu ve tevazuyu görünce korkudan irkildim. (Ebu Davud, Edeb 22)

824-

وعنِ الشَّرِيد بنِ سُوَيدٍ (رضي الله عنه) قال: مَرَّ بي رسولُ الله ﷺ وَأَنا جَالِسٌ هكَذا، وَقَدْ وَضَعْتُ يَدِيَ اليُسْرَى خَلْفَ ظَهْرِي، وَاتَكَأْتُ عَلى أَلْيَةِ يَدِي فقال: أ َتَقْعُدُ قِعْدَةَ المَغْضُوبِ عَلَيْهِم؟ .

824: Şerid ibni Süveyd (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: "Bir gün sol elimi arkaya atıp elimin ayasına dayanmış otururken Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) bana uğradı ve : "Allah'ın gazabına uğramış olanlar gibi mi oturuyorsun?" buyurdu. (Ebu Davud, Edeb 24)

Bölüm: 129

Toplantı Ve Toplantı Yerlerinde Oturma Adabı

825-

عن ابنِ عُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُما قال: قال رسولُ الله ﷺ : لاَ يقيمَنَّ أَحَدُكُمْ رَجُلاً مِنْ مَجْلِسِهِ ثُمَّ يَجْلِسُ فِيهِ، وَلكِنْ تَوَسَّعُوا وَتَفَسَّحُوا. وَكَانَ ابن عُمَرَ، إِذَا قَامَ لَهُ رَجُلٌ من مَجْلِسِهِ، لَمْ

Sayfa 446

يَجْلِسْ فِيهِ.

825: İbni Ömer (Allah onlardan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Sizden biriniz bir kimseyi oturduğu yerden kaldırıp sonra onun yerine kendisi oturmasın fakat açılarak ona yer verin." İbni Ömer bir kimse kendisi için oturduğu yerden kalktığında onun yerine oturmazdı. (Buhari, Cuma 20, Müslim, Selam 28)

826-

وعن أبي هُريرةَ (رضي الله عنه) ، أنَّ رسولَ الله ﷺ قال : إذا قامَ أَحَدُكُمْ مِنْ مَجْلِسٍ ثُمَّ رَجَعَ إلَيْهِ، فَهُوَ أَحَقُّ بِهِ .

826: Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Sizden biriniz oturduğu yerden kalkar sonra tekrar dönüp gelirse oraya oturmaya herkesten daha fazla hak sahibidir." (Müslim, Selam 31)

827-

وعن جَابِر بنِ سَمُرَةَ رضي اللهُ عَنْهُما قال : كُنَّا إذا آتيْنَا النَّبيَّ ﷺ جَلَسَ أَحَدُنَا حَيْثُ يَنْتَهي .

827: Cabir ibni Semure (Allah onlardan razı olsun) şöyle demiştir: Biz Peygamber (sallallahu aleyhi vesellem)'in huzuruna vardığımızda her birimiz nerede yer bulursa oraya otururdu. (Ebu Davud, Edeb 14, Tirmizi, İstizan 29)

828-

وعن أبي عبدِ الله سَلمَان الفارسيِّ (رضي الله عنه) قال : قال رسولُ الله ﷺ لا يَغْتَسِلُ رَجُلٌ يَوْمَ الجُمُعَةِ، وَيَتَطَهَّر ما اسْتَطَاعَ مِنْ طُهْرِ، وَيَدَّهِنُ مِنْ دُهْنِهِ، أَوْ يَمَسُّ مِنْ طِيبِ بَيْتِهِ، ثُمَّ يَخْرُجُ فَلا يُفَرَقُ بَيْنَ اثْنَيْنِ، ثُمَّ يُصَلِّي مَا كُتِبَ لهُ، ثُمَّ يُنْصِتُ إذا تكَلَّمَ الإمامُ، إلاَّ غُفِرَ لَهُ مَا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الجُمُعَةِ الأخْرَى .

828: Ebu Abdullah Selman el-Farisi (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: "Bir kimse Cuma günü gusül abdesti alır, elinden geldiği kadar temizlenir, yağından yağlanıp veya evinde bulunan güzel kokuyu sürüp camiye çıkar, iki kişinin arasına sokulmaya uğraşmaz, kılabildiği kadar nafile namaz kılar, imam hutbe okurken susup onu dinlerse, Cuma ile öteki Cuma arasındaki günahları bağışlanır. (Buhari, Cuma 6)

829-

وعن عَمْرِو بن شُعَيْبٍ عن أَبيهِ عن جَدِّهِ (رضي الله عنه) أن رَسولَ الله ﷺ قال: لا يَحِلُ لِرَجُلٍ أن يُفَرِّقَ بَيْنَ اثْنَيْنِ إلاَّ بإذْنِهِمَا .

Sayfa 445 Okuyucuda devam et

Toplantı ve Toplantı Yerlerinde Oturma Adabı

Riyâzus-Sâlihîn uygulamada, çevrimdışı