C - Kitaplara İman

Mikâil, rüzgâr, bulut, yağmur ve bitki gibi şeylerle görevli bulunan meleklerin başındadır.

İsrâfil, kıyamet gününün vücuda gelmesi ve ölülerin dirilmeleri için görevlendirilmiş olan meleklerin başıdır.

Azrâil ve Melekülmevt, canlı mahlûkların ruhlarını almakla görevli meleklerin başıdır. Ruhları kabzeden yalnız Azrâil olmayıp onun maiyetinde sayılarını bilmediğimiz bir çok melek vardır. Cenab-ı Hak buyuruyor:

"Sonunda, sizden birinize ölüm geldiği vakit, gönderdiğimiz melekler onun ruhunu alırlar. Görevlerinde noksanlık etmezler." (El-En'am: 61)

C - Kitaplara İman

Cenab-ı Allah yer yüzünde halife olarak seçtiği ve mükellef olarak addettiği insanı, başı boş bırakmamış, dünya ve ahirette mes'ud olabilmesi için nasıl hareket edeceğini, nasıl davranacağını göstermiş, emir ve nehiylerini Cebrail vasıtasiyle insanların en ileri gelenleri olan peygamberlere tebliğ etmiştir.

Bu emir ve nehiyleri bazen sahifeler halinde göndermiştir. Cenab-ı Hak buyuruyor:

"Yoksa Musa'nın sahifelerinde olan kendisine bildirilmedi mi? Ve İbrahim için de aynı şey ifa edilmedi mi? Musa'ya olsun, İbrahim'e olsun verilen haber şuydu ki: Hiçbir günahkâr diğerlerinin günah yükünü çekemez. İnsan için kendi çalıştığından başka bir şeyle karşılık görmek yoktur. Çalıştığı -insanın elde ettiği semereler -ileride- kıyamet gününde -görülecektir. Sonra buna en kâmil mükâfat verilecektir. Şüphesiz en son dönüş ancak Rabbinedir." (Necm: 36-42).

Bazı rivayetlere göre, 10 sahife Hz. Adem'e 50 sahife Hz. Adem'in oğlu Şit (A.S.)'e 30 sahife Hz. İdris (A.S.)'e 10 sahife de Hz. İbrahim (A.S.)'e verilmiştir.

Bazen emir ve nehiyleri de kitaplar halinde inzal etmiştir. Kitaplar şunlardır:

Tevrat, Zebûr, İncil ve Kur'an. Bugün Yahudilerin elinde bulunan Tevrat tahrife uğradığından değerini kaybettiği gibi, ondan sonra gelen İncil'de Tevrat'ı yürürlükten kaldırmış; daha sonra İncil dahi tamamen ortadan kaybolmuş ve Hıristiyanların elinde bulunan dört İncil, Hz. İsa'dan çok sonra malûm şahıslar tarafından yazılmıştır.

En son kitap olan Kur'an-ı Kerim'e gelince, Cenab-ı Hak onu yirmi üç sene zarfında âyet âyet, sûre sûre, son peygamber Hz. Muhammed (S.A.V.)'e inzal buyurdu. Tahrife uğramaması ve kayb olmaması için, Allah'ın Resulü onu ezberlediği gibi, müminlerin de ezberlemelerini emretti. Bunun için her asırda yüz binlerce hâfız bulunmuş ve bulunmaktadır. Bu sayede Asr-ı Saadette okunan Kur'an-ı Kerim ile bu asırda okunan Kur'an-ı Kerim arasında hiçbir fark yoktur. Olduğu gibi muhafaza edilmiş ve böylece şu vad'i İlâhî tahakkuk etmiş oluyor:

"Hiç şüphe yok ki, Kur'an-ı biz indirdik ve muhakkak ki onu, tahrif ile tebdilden- biz koruyacağız." (Hicr: 9)

Hz. Ebubekir (R.A.)'ın zamanına kadar Kur'an-ı Kerim dağınık olup bir araya getirilmemiş, sûre ve ayetler halinde sahabelerin yanında bulunuyordu. Yemâme muharebesinde yetmiş kadar hâfız şehid olunca, Kur'ân-ı Kerim'in kaybolmasından endişe eden Hz. Ömer'in teklifi üzerine Ebûbekir'in emriyle Zeyd İbni Sabit'in başkanlığı altında bir hey'et tarafından bir araya getirildi. Hz. Osman zamanında da çoğaltıldı.

Kur'an-ı Kerim'in bir çok meziyetleri olup bazıları şunlardır:

1- Kur'an-ı Kerim bütün semavî kitapların tâlim ve irşadlarının hulasasını içine alır. Cenab-ı Hak buyuruyor: