Taziye

öne sürülür. Erkek ve kadın bir kabre konulmasını gerektiren bir sebeb varsa arada bir hailin bırakılması zaruridir.

Bütün bu durumlar, ölen iki cenazeyi birlikte veya biri çürümezden evvel diğerini de onun üzerine defn etmek içindir. Ama cenazelerden biri çürüdükten sonra aynı kabri kazıp onda başka bir cenaze defn etmekte bir beis yoktur. Çürüyüş süresi memleketlerin toprak ve havasına göre değişir. Meşgul bir kabri kazıp defn edebilmek için çürüyüş süresini bilen kimselere sorup onların mütalaalarını almak gerekir. Şayet bir kabir kazılıp meyyitin kemikleri çürümemiş bir durumda görülse hemen kapatılması gerekir, yalnız yer dar olursa o zaman kemikler bir köşede toplanır ve yeni ölünün yeri hazırlanır.

Kabir üzerine oturmak veya ona basmak tahrimen mekruhdur. Ancak cenazeyi defn etmek veya buna benzer zarurî bir şey için başka bir geçit bulunmazsa ona basmak caiz olur.

Kabri sulamak, üzerine çakıl taşlarını koymak ve başında mezartaşı dikmek ve bütün akrabalarının mezarlarını bir araya getirmek sünnettir. Resûlüllah (S.A.V.) süt kardeşi Osman bin Maz'unun yanı başında bir taş koydu ve dedi ki: "Bu taşla kardeşimin kabrini bilip, akrabalarımdan vefat edeni yanında defn edeceğim." - Ebu Davud rivayet etmiştir. -

Meyyit çürümemiş ise mezarını kazıp başkasını defnetmek caiz değildir. Techiz ve teklifini yapılmadan defnedilen cenaze bozulmamış ise, çıkarılıp tekfin ve techiz edilmesi gerekir. Bir cemaat bir cenazeye rast gelseler gereğini yapmakla mükelleftirler. Yani, onu yıkayıp kefenleyecek ve defn edeceklerdir. Şayet cenazeyi gören kimse bir ise gereğini yapmak için müslümanlara haber verecektir.

Şehid'in Hükmü

Üç türlü şehid vardır:

a) Ahiret şehidi, haksız yere öldürülen, gurbette ölen, suda boğulan ve ateşte yanıp ölen gibi anormal olarak vefat eden

kimsedir. Böyleleri ahirette, şehid mertebesini alırlar. Ancak bunlar, dünyada normal olarak vefat eden kimseler gibi yıkanarak namazları kılınıp defnedilecektir.

b) Dünya şehidi: Müslümanlar ile kâfirler arasında cereyan eden muharebeye, Allah rızası için değil, riya ve ganimet için katılıp vefat eden kimsedir. Bu, her ne kadar şehidler gibi, yıkanmaz ve cenaze namazı kılınmazsa da yevmi kıyamette şehidlere verilecek mükâfattan mahrum olacaktır.

c) Dünya ve ahiret şehidi: Sadece i'lâyı kelimetüllâh için muharebeye katılıp vefat eden kimsedir. Fıkıh kitaplarında şehid kelimesi zikr edildiği zaman, son iki kısım şehid murad edilir. Bunlar, ne yıkanırlar, ne de cenaze namazları kılınabilir. Cabirden rivayet olunmuştur: Peygamber (S.A.V.) Uhud muharebesinde şehid düşenleri yıkamayıp, cenaze namazlarını kılmadan kanlarıyla birlikte defn edilmelerini emir buyurdu. (Buhari)

Şehid'in, içinde vefat ettiği elbise ile kefenlenmesi sünnettir. Kendisine kâfi gelmezse tamamlanır. Şehidlik kanından başka her hangi bir necaset ona isabet etmişse onu yıkamak lazımdır.

Taziye

Vefat eden zatın akrabalarına teselli verip taziye etmek sünnettir. Taziye demek, musibete karşı sabırlı ve tahammüllü olmayı tavsiye edip Cenab-ı Hakk'ın büyük mükâfatından bahsetmek ve meyyite dua etmektir. Resûlüllah (S.A.V.) buyuruyor:

"Her hangi bir müslüman bir musibetten dolayı müslüman kardeşini taziye ederse, mutlaka Allah (C.C.) kıyamet gününde kendisine taltif elbiselerini giydirecektir."

Yalnız taziye için belli bir yerde oturmak mekruhtur.