اوتوز برنجى مكتوبڭ اون اوچنجى لمعه‌سى

اوتوز برنجى مكتوبڭ اون اوچنجى لمعه‌سى

حكمت الإستعاذه

"

" سرّينه دائردر.

(شيطاندن إستعاذه سرّينه دائردر. "اون اوچ إشارت" يازيله‌جق. او إشارتلرڭ بر قسمى، متفرّق بر صورتده يگرمى آلتنجى سوز گبى بر قسم رساله‌لرده بيان و إثبات ايديلديگندن بوراده يالڭز إجمالاً بحث ايديله‌جك.)

برنجى إشارت: سؤال:

شيطانلرڭ كائناتده ايجاد جهتنده هيچ بر مدخللرى اولماديغى، هم جنابِ حق رحمت و عنايتيله أهلِ حقّه طرفدار اولديغى، هم حق و حقيقتڭ جاذبه‌دار گوزللكلرى و محاسنلرى أهلِ حقّه مؤيّد و مشوِّق بولونديغى، هم ضلالتڭ مستكره چركينلكلرى أهلِ ضلالتى تنفير ايتدكلرى حالده، حزب الشيطانڭ چوق دفعه غلبه ايتمه‌سنڭ حكمتى نه‌در؟ و أهلِ حق، هر وقت شيطانڭ شرّندن جنابِ حقّه صيغينماسنڭ سرّى نه‌در؟

الجواب:

حكمتى و سرّى شودر كه: أكثريتِ مطلقه ايله ضلالت و شرّ، منفيدر و تخريبدر و عدميدر و بوزمقدر. و أكثريتِ مطلقه ايله هدايت و خير، مثبتدر و وجوديدر و إعمار و تعميردر. هركسجه معلومدر كه: يگرمى آدمڭ يگرمى گونده ياپديغى بر بنايى، بر آدم، بر گونده تخريب ايدر. أوت بتون أعضاىِ أساسيه‌نڭ و شرائطِ حياتيه‌نڭ وجوديله وجودى دوام ايدن حياتِ إنسان، خالقِ ذو الجلالڭ قدرتنه مخصوص اولديغى حالده· بر ظالم، بر عضوى كسمه‌سيله، حياته نسبةً عدمى اولان موته او إنسانى مظهر ايدر. اونڭ ايچون

ضروبِ أمثال حكمنه گچمش.

ايشته بو سردندر كه: أهلِ ضلالت، حقيقةً ضعيف بر قوّت ايله پك قوّتلى أهلِ حقّه بعضًا غالب اولويور. فقط أهلِ حقّڭ اويله محكم بر قلعه‌سى وار كه، اونده تحصّن ايتدكلرى وقت، او مدهش دشمنلر ياناشه‌مزلر، بر خلط ايده‌مزلر. أگر موقّت بر ضرر ويرسه‌لر،

سرّيله أبدى بر ثواب و منفعتله او ضرر تلافى ايديلير. او قلعهِٔ متين، او حصنِ حصين ايسه، شريعتِ محمّديه (عصم) و سنّتِ أحمديه‌در (عصم).

ايكنجى إشارت: سؤال:

شرِّ محض اولان شيطانلرڭ ايجادى و أهلِ ايمانه تسليطلرى و اونلرڭ يوزندن چوق إنسانلر كفره گيروب جهنّمه گيرمه‌لرى، غايت مدهش و چركين گورونويور. عجبا جميلِ على الإطلاق و رحيمِ مطلق و رحمٰنِ بِالْحَقّڭ رحمت و جمالى، بو حدسز چركينلگڭ و دهشتلى مصيبتڭ حصولنه ناصل مساعده ايدييور و ناصل جواز گوسترييور؟

شو مسئله‌يى چوقلر صورمشلر و چوقلرڭ خاطرينه گلييور.