Siracün-Nur (Envar) — Sayfa 241

Ve hiç hatırıma gelmiyor ki,Yeni Said zamanında ve nefsin şerrinden ve benliğinden çok korkan ve belâsını çeken şahsıma, böyle bir mevki' verdiğimi veya vermek istediğimi tahattur etmiyorum.

Belki Risâle-i Nur'da isbat edilmiş ki:Bu zaman cemâat zamanıdır. Şahs-ı ma’nevî hükmeder. Eski zamanda dalâlet bir şahıstan geldiği cihetle, karşısına bir dâhi-i hidayet çıkardı. Şimdi ise cemâat şeklinde bir şahs-ı ma’nevî olmasından, onun karşısında ancak bir şahs-ı ma’nevî mukabele edebilir.

Yalnız eskiden beri ehl-i hakîkat mabeyninde câri ve üstadına karşı fart-ı muhabbetten gelen fevkalhad hüsn-ü zanları tadil etmek ve ni'met-i İlâhîyeye karşı küfran ve inkâr etmemek niyetiyle, müceddidlik vazifesi olabilir. Fakat benim değil Risâle-i Nur'undur. Belki bu zamana bakan, Kur'ân'ın bir cilve-i hakîkatıdır. Risâle-i Nur onu temsil eder. Ben neci oluyorum ki, kendime da’va edeyim.

Dördüncü Sehiv:Isparta'ya yağmur yağdırması, yazı bahara çevirmesi kerâmetidir. Şâkirdleri tarafından denilmiş.

Elcevab:Yağdırmak, çevirmek değil, belki Risâle-i Nur bereketiyle yağdı ve döndü denilmiş,.

Said Nursî

* * *

(Mahkemede son sözün bir paçasıdır.)

Bir inâyettir ki:Ehl-i vukuf, beş sandık yüz otuz risâlelerde, beş ay tetkikte, on beş i’tirâz ve zâhiri yanlış bulmuşlar. Ve onların beş yaprak raporlarında, on beş yanlışları ve sehivleri mahkemede isbat edilmiş.

31 Mayıs 1944 Çarşamba günü, mahkemede bir saat devam eden müddei umûmun okuduğu iddianâmesine karşı, iki dakikada hazırlanan ve okunan bir mukabeledir.

Efendiler!

Yirmi sene bir mazlûmiyet hayatında, yüz kitaplarında, en mahrem, mektup ve risâlelerinde, asabiyetle bi'l-iltizam onu mahkûm etmek fikriyle, yalnız sekiz, dokuz sehivli bahânelerden başka bulmamaları gösteriyor ki: Risâle-i Nur mahkûm olamaz. Kim var ki; yirmi sene mazlûmiyet hayatında, bin yanlışı olmasın. Bu mahkeme yalnız bu hazır zamanı değil, belki istikbâlin dehşetli tenkid ve i’tirâzlarını nazara almalı, öylece muhakeme etsin.

* * *