Siracün-Nur (Envar) — Sayfa 271

Yolumuz, bu Nur'un bu nurlu yolu

Olduk hepimiz o Nur'un bir kulu

Nur yolunda yürüyen hem ne mutlu

Ey nümune-i rahmet-i âlem Risalet-ün Nur

Nurs'un nur çıkan nurlu dağında

Bülbül öter bahçesinde bağında

Tozu olsak onun pâk ayağında

Ey rahmet-i âlem cilvesi Risalet-ün Nur

Derdlere dermansın, mahbub-u cansın

Hem câmi'-ül esma vel-Kur'ansın

Hem de Nur-u Hak'tan bize ihsansın

Ey bir rahmet-i âlem Risalet-ün Nur

Bu âlemde madde değil, bir özsün

Her zerreden bakan bütün bir gözsün

Kâinatı hayran eden bütün bir yüzsün

Ey misal-i rahmet-i âlem Risalet-ün Nur

Aslı evvelisin balın, şekerin

Deryasısın cümle ilmin, hünerin

Gelmedi cihana böyle eser benzerin

Ey mir'at-ı rahmet-i âlem Risalet-ün Nur

Sen, aylardan, güneşlerden üstünsün

Nihayetsiz, sonu gelmez bütünsün

Nur cemalin bütün bütün görünsün

Ey mazhar-ı rahmet-i âlem Risalet-ün Nur

Boyun büküp acı acı melerdik

Gözyaşını kanlar ile silerdik

Görsek diye seni Hak'tan dilerdik

Ey bir temsil-i rahmet-i âlem Risalet-ün Nur

Çünki sensin bu asırda Rahmetenlilâlemîn'in cilvesi

Çünki sensin şimdi Şefî-ül Müznibîn'in vârisi

Agisna ya Gıyas-el Müstagîsîn, bir duası

Ey şu'le-i rahmet-i âlem Risalet-ün Nur