آلتنجى سوز

آلتنجى سوز

نفس و مالنى جنابِ حقّه صاتمق و اوڭا عبد اولمق و عسكر اولمق· نه قدر كارلى بر تجارت، نه قدر شرفلى بر رتبه اولديغنى آڭلامق ايسترسه‌ڭ، شو تمثيلى حكايه‌جگى ديڭله:

بر زمان بر پادشاه، رعيتندن ايكى آدمه، هر بريسنه أمانةً برر چيفتلك ويرر كه· ايچنده فابريقه، ماكينه، آت، سلاح گبى هر شى وار. فقط فورطنه‌لى بر محاربه زمانى اولديغندن، هيچ بر شى قرارنده قالماز. يا محو اولور ويا تبدّل ايدر گيدر. پادشاه، او ايكى نفره كمالِ مرحمتندن بر ياورِ أكرمنى گوندردى. غايت مرحمتكار بر فرمان ايله اونلره دييوردى: ألڭزده اولان أمانتمى بڭا صاتيڭز. تا، سزڭ ايچون محافظه ايده‌يم، بيهوده ضايع اولماسين. هم محاربه بيتدكدن صوڭره سزه داها گوزل بر صورتده إعاده ايده‌جگم. هم گويا او أمانت مالڭزدر، پك بيوك بر فيآت سزه ويره‌جگم. هم او ماكينه و فابريقه‌ده‌كى آلَتلر، بنم ناممله و بنم تزگاهمده ايشلتديريله‌جك. هم فيآتى، هم اجرتلرى، بردن بيڭه يوكسله‌جك. بتون او كارى سزه ويره‌جگم. هم ده سز، عاجز و فقيرسڭز. او قوجه ايشلرڭ مصارفاتنى تدارك ايده‌مزسڭز. بتون مصارفاتى و لوازماتى، بن درعهده ايدرم. بتون وارداتى و منفعتى سزه ويره‌جگم. هم ده ترخيصات زماننه قدر ألڭزده بيراقه‌جغم. ايشته بش مرتبه كار ايچنده كار...

أگر بڭا صاتمازسه‌ڭز، ذاتًا گورييورسڭز كه، هيچ كيمسه ألنده‌كنى محافظه ايده‌مييور. هركس گبى ألڭزدن چيقاجقدر. هم بيهوده گيده‌جك، هم او يوكسك فيآتدن محروم قالاجقسڭز. هم او نازك، قيمتدار آلَتلر، ميزانلر، إستعمال ايديله‌جك شاهانه معدنلر و ايشلر بولماديغندن· بتون بتون قيمتدن دوشه‌جكلر. هم إداره و محافظه زحمتى و كلفتى باشڭزه قالاجق. هم أمانتده خيانت جزاسنى گوره‌جكسڭز. ايشته بش درجه خسارت ايچنده خسارت...

هم ده بڭا صاتمق ايسه، بڭا عسكر اولوب بنم ناممله تصرّف ايتمك ديمكدر. عادى بر أسير و باشى بوزوغه بدل، عالى بر پادشاهڭ خاص، سربست بر ياورِ عسكرى اولورسڭز.

اونلر، شو إلتفاتى و فرمانى ديڭله‌دكدن صوڭره، او ايكى آدمدن عقلى باشنده اولانى ديدى:

– باش اوستنه، بن مع الإفتخار صاتارم. هم، بيڭ تشكّر ايدرم.

ديگرى مغرور، نفسى فرعونلاشمش، خودبين، عيّاش، گويا أبدى او چيفتلكده قالاجق گبى، دنيا زلزله‌لرندن دغدغه‌لرندن خبرى يوق. ديدى:

– يوق! پادشاه كيمدر؟ بن ملكمى صاتمام، كيفمى بوزمام...

برآز زمان صوڭره برنجى آدم اويله بر مرتبه‌يه چيقدى كه، هركس حالنه غبطه ايدردى. پادشاهڭ لطفنه مظهر اولمش، خاص سراينده سعادتله ياشايور. ديگرى، اويله بر حاله گرفتار اولمش كه: هم هركس اوڭا آجييور، هم ده "مستحق!" دييور. چونكه خطاسنڭ نتيجه‌سى اولارق هم سعادتى و ملكى گيتمش، هم جزا و عذاب چكييور.