Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 10

Hem o sırr-ı Kur'ânla, o terbiye-i Furkaniye ile; nefsimiz bize binmeyecek, merkûbumuz olup, bizi ona bindirip, hayât-ı ebediyemizin kazanmasına kuvvetli bir vasıtamız olsun.

Elhâsıl:Mâdem insan, mâhiyetinin câmiiyeti itibariyle sıtmadan müteellim olduğu gibi, arzın zelzele ve ihtizâzâtından ve kâinatın kıyâmet hengâmında zelzele-i kübrâsından müteellim oluyor. Ve nasılki hurdebînî bir mikroptan korkar; ecrâm-ı ulviyeden zuhur eden kuyruklu yıldızdan dahî korkar. Hem nasılki hânesini sever, koca dünyayı da öyle sever. Hem nasılki küçük bahçesini sever, öyle de hadsiz ebedî Cennet'i dahi müştakane sever. Elbette böyle bir insanın Mâbudu, Rabbi, melcei, halaskârı, maksûdu öyle bir zât olabilir ki, umum kâinât O'nun kabza-i tasarrufunda, zerrât ve seyyarât dahî taht-ı emrindedir. Elbette öyle bir insan dâima Yûnusvârî (A.S.)

demeye muhtaçtır.

* * *