Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 123

Şimdi şu ikinci bürhan-ı nâtıkî olan Hâtemü'l-Enbiya Aleyhissalâtü Vesselâm'ı tanımalıyız, dinlemeliyiz.

Evet, o bürhanın şahs-ı mânevîsine bak: Sath-ı Arz bir mescid, Mekke bir mihrab, Medine bir minber... O bürhan-ı bahir olan Peygamberimiz Aleyhissalâtü Vesselâm bütün ehl-i îmâna imam, bütün insanlara hatip, bütün enbiyaya reis, bütün evliyâya seyyid, bütün enbiya ve evliyâdan mürekkeb bir halka-i zikrin serzâkiri... Bütün enbiya hayattar kökleri, bütün evliyâ taravettar semereleri bir şecere-i nuraniyedir ki; herbir dâvâsını, mu'cizatlarına istinad eden bütün enbiya ve kerâmetlerine itimad eden bütün evliyâ tasdik edip imza ediyorlar. Zira O,

der, dâvâ eder. Bütün sağ ve sol, yâni mâzi ve müstakbel taraflarında saf tutan o nûrânî zâkirler, aynı kelimeyi tekrar ederek, icma' ile mânen "Sadakte ve bil-hakkı natakte" derler. Hangi vehmin haddi var ki, böyle hesapsız imzalarla te'yid edilen bir müddeaya parmak karıştırsın.

İKİNCİ REŞHA:O nurani bürhan-ı tevhid, nasılki iki cenahın icma' ve tevâtürüyle te'yid ediliyor. Öyle de, Tevrât ve İncil gibi Kütüb-ü