Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 144

en mükemmel derecede bulunduğunu ehl-i insaf ve dikkat tereddüt etmez.

Sâdisen:Onuncu Söz'ün İkinci İşaretinde işaret edildiği gibi: Ulûhiyet, mukteza-yı hikmet olarak tezâhür istemesine mukâbil, en âzamî bir derecede Zât-ı Ahmediye (A.S.M.) dinindeki âzamî ubûdiyetle en parlak bir derecede göstermiştir.

Hem Hàlık-ı Âlem'in nihâyet kemâldeki cemâlini bir vasıta ile mukteza-yı hikmet ve hakikat olarak göstermek istemesine mukâbil; en güzel bir surette gösterici ve tarif edici, bilbedâhe yine O Zât'tır.

Hem Sâni-i Âlem'in nihâyet cemâlde olan kemâl-i san'atı üzerine enzâr-ı dikkati celb etmek, teşhir etmek istemesine mukâbil; en yüksek bir sadâ ile dellâllık eden, yine bilmüşâhede O Zât'tır.

Hem bütün âlemlerin Rabbi, kesret tabakâtında vahdaniyetini ilân etmek istemesine mukâbil, en âzamî bir derecede bütün meratib-i tevhidi ilân eden yine bizzarure O Zât'tır.

Hem Sahib-i Âlem'in nihâyet derecede âsârındaki cemâlin işaretiyle, nihâyetsiz hüsn-ü zâtîsini ve cemâlinin mehâsinini ve hüsnünün letâifini âyinelerde mukteza-yı hakikat ve hikmet olarak görmek ve göstermek istemesine