Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 152

gibi; o kendi delâlet-i zâtiyesini, bütün mevcûdâtın delâletiyle beraber, lisanıyla ilân etmiştir. Mâdem delildir; biz o delilin hüccet ve istikametine ve sıdk ve hakkaniyetine, onbeş esasta işaret ederiz:

Birinci Esas:Hem zâtıyla, hem lisanıyla, hem delâlet-i haliyle, hem kâliyle kâinatın Sâni'ine delâlet eden şu delil; hem hakikat-ı kâinatça musaddak, hem sâdıktır. Çünkü bütün mevcûdâtın vahdaniyete delâletleri, elbette vahdaniyeti söyleyen Zât'ı tasdik hükmündedir. Demek söylediği dâvâ da, umum kâinatça musaddaktır.

Hem, beyan ettiği kemâl-i mutlak olan vahdaniyet-i İlâhiye ve hayr-ı mutlak olan saâdet-i ebediye, bütün hakâik-i âlemin hüsün ve kemâline muvafık ve mutabık olduğundan; o, dâvâsında elbette sâdıktır. Demek Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm, vahdaniyet-i İlâhiye'ye ve saâdet-i ebediyeye bir bürhan-ı nâtık-ı sâdık ve musaddaktır.

İkinci Esas:Hem o delil-i sâdık ve musaddak, mâdem umum enbiyanın fevkinde binler mu'cizât ve neshedilmeyen bir şeriât ve umum cin ve inse şâmil bir dâvet sahibi olduğundan, elbette umum enbiyanın reisidir. Öyle ise, umum enbiyanın mu'cizatlarının sırrını ve