Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 183

suriyesinden zaîf bir şey işitildiği zaman üstünde durmamalı; derhal başını kaldırıp etraf-ı âleme neşrettiği Nurlar'a bakmalı.

Maahaza mebde-i hayatına şek ve şüpheyle bakan adam herhalde masdar ile mazhar, menba' ile mâkes, zâtî ile tecelli aralarını fark edemiyor. Ve bu yüzden şüpheye düşer. Evet Nebiy-yi Zîşan (A.S.M.) tecelliyât-ı İlâhiye'ye mazhar ve mâkestir; masdar ve menba' değildir. Çünkü o Zât yalnız abddir ve ibâdetçe herkesten ileridir. Demek bu kadar görünen terakkîyât, kemâlât onun zâtî malı değildir. Ancak hâriçten verilen Rahmân-ı Rahim'in tecellileridir.

Evvelce beyan edildiği gibi, hiç bir şey, bir zerreye bile, mâna-yı ismiyle masdar olamaz. Amma bir zerre, mâna-yı harfiyle semânın yıldızlarına mazhar olur. Yalnız gaflet ile o zerrenin masdar olduğu zannıyla bakıldığından, san'at-ı İlâhiye'yi tağutî bir tabiata malederler.

* * *