Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 212

İ'lem Eyyühel-Aziz!

"Sübhanallah", "Elhamdülillah", "Allahü Ekber" bu üç mukaddes cümlenin faidelerini ve mahall-i isti'mâllerini dinle:

1Kalbinde hayât bulunan bir insan; kâinata, âleme bakarken, idrakinden âciz, bilhassa şu boşlukta yapılan İlâhî manevraları görmekle hayretler içinde kalır. İşte bu gibi hayret ve dehşetengiz vaziyetleri ancak "Sübhanallah" cümlesinden nebean eden mâ-i zülâli içmekle o hayret ateşi söner.

2Aynı o insan, gördüğü leziz nîmetlerden duyduğu zevkleri izhar etmekle, "Hamd" ünvanı altında in'amı nîmette ve mün'imi in'amda görmekle idame-i nîmet ve tezyid-i lezzet talebinde bulunarak "Elhamdülillah" cümlesiyle nîmetler definesini bulan adam gibi nefes alıyor.

3Aynı o insan, mahlûkât-ı acibe ve harekât-ı garibeden aklının tartamadığı ve zihninin içine alamadığı şeyleri gördüğü zaman, "Allahü Ekber" demekle rahat bulur. Yâni, Hâlıkı daha azîm ve daha büyüktür. Onların halk ve tedbirleri kendisine ağır değildir.