Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 216

İ'lem Eyyühel-Aziz!

Mü'minler ibâdetlerinde, dualarında birbirine dayanarak cemaatle kıldıkları namaz ve sâir ibâdetlerinde büyük bir sır vardır ki; her bir ferd, kendi ibâdetinden kazandığı miktardan pek fazla bir sevap cemaatten kazanıyor. Ve her bir ferd ötekilere duacı olur, şefaatçi olur, tezkiyeci olur, bilhassa Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâma... Ve keza her bir ferd arkadaşlarının saâdetinden zevk alır ve Hallâk-ı kâinata ubûdiyet etmeye ve saâdet-i ebediyeye namzet olur.

İşte mü'minler arasında, cemaatler sayesinde husule gelen şu ulvî, mânevî teavün ve birbirine yardımlaşmak ile hilâfete haml, emânete mazhar olmakla beraber mahlûkât içerisinde mükerrem ünvanını almıştır.

* * *

İ'lem Eyyühel-Aziz!

Tevfik-i İlâhî refîki olan adam, tarîkat berzahına girmeden zâhirden hakîkate geçebilir. Evet Kur'ândan, hakikat-ı tarîkatı –tarîkatsız– feyiz suretiyle gördüm ve bir parça aldım. Ve