Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 34

sıdk, bilerek kizbe elbette tenezzül etmezler. Hem o derece hadsiz ve kesretli bir tevâtürle "bast-ı zaman"

(Haşiye): قَالَ قَٓائِلٌ مِنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍ¹⁴⁰³ âyetiyle, وَلَبِثُوا ف۪ى كَهْفِهِمْ ثَلاَثَ مِائَةٍ سِن۪ينَ وَازْدَادُوا تِسْعًا¹⁴⁰⁴ âyeti "tayy-ı zaman"ı gösterdiği gibi, وَاِنَّ يَوْمًا عِنْدَ رَبِّكَ كَاَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ¹⁴⁰⁵ âyeti de "bast-ı zaman"ı gösterir.

hakîkatını aynen müşâhede ettikleri medâr-ı şüphe olamaz.

Şu "bast-ı zaman" herkesçe musaddak bir nev'i, rü'yada görünüyor. Bâzen bir dakikada insanın gördüğü rü'yayı, geçirdiği ahvali, konuştuğu sözleri, gördüğü lezzetleri veya çektiği elemleri görmek için yakaza âleminde bir gün, belki günler lâzımdır.

Elhâsıl:İnsan çendan fânidir. Fakat beka için halkedilmiş ve bâki bir zâtın âyinesi olarak yaratılmış ve bâki meyveleri verecek işleri görmekle tavzif edilmiş ve bâki bir zâtın, bâki esmâsının cilvelerine ve nakışlarına medâr olacak bir suret verilmiştir. Öyle ise böyle bir