Sünnet-i Seniyye Ris. — Sayfa 37

Şu âyet-i azîmenin çok hakâik-i azîmesinden bir iki hakîkatına "İki Makam" ile işaret edeceğiz.

Birinci Makam

"Dört Nükte"dir.

BİRİNCİ NÜKTE:Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm'ın ümmetine karşı kemâl-i şefkât ve merhametini ifade ediyor.

Evet rivâyet-i sahiha ile mahşerin dehşetinden herkes hattâ enbiya dahî "nefsî, nefsî" dedikleri zaman, Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm "ümmetî, ümmetî" diye re'fet ve şefkatini göstereceği gibi, yeni dünyaya geldiği zaman ehl-i keşfin tasdikiyle vâlidesi onun münâcâtından "ümmetî, ümmetî" işitmiş.

Hem bütün tarih-i hayatı ve neşrettiği şefkatkârâne mekârim-i ahlâk, kemâl-i şefkât ve re'fetini gösterdiği gibi; ümmetinin hadsiz salâvatına hadsiz ihtiyaç göstermekle, ümmetinin bütün saâdetleriyle kemâl-i şefkatinden alâkadar olduğunu göstermekle hadsiz bir şefkatini göstermiş.

İşte bu derece şefkatli ve merhametli bir rehberin sünnet-i seniyyesine mürâat etmemek, ne derece nankörlük ve vicdansızlık olduğunu kıyas eyle.