اوننجى مسئله

اوننجى مسئله

أميرطاغى چيچگى

(قرآنده اولان تكراراته گلن إعتراضلره قارشى غايت قوّتلى بر جوابدر.)

عزيز صدّيق قارداشلرم،

گرچه بو مسئله، پريشان وضعيتمدن مشوّش و لطافتسز اولمش. فقط او مشوّش عباره آلتنده چوق قيمتلى بر نوع إعجازى قطعى بيلدم، مع التأسّف إفاده‌يه مقتدر اولامادم. هر نه قدر عباره‌سى سونوك اولسه ده، قرآنه عائد اولمق جهتيله هم عبادتِ تفكّريه، هم قدسى، يوكسك، پارلاق بر جوهرڭ صدفيدر. ييرتيق لباسنه دگل، ألنده‌كى ألماسه باقيلسين. اگر مناسب ايسه "اوننجى مسئله" ياپيڭز. دگلسه سزڭ تبريك مكتوبلريڭزه مقابل بر مكتوب قبول ايديڭز. هم بونى غايت خسته و پريشان و غداسز، بر ايكى گون رمضانده، مجبوريتله غايت مجمل و قيصه و بر جمله‌ده پك چوق حقيقتلرى و متعدّد حجّتلرى درج ايده‌رك يازدم. قصوره باقيلماسين.

﴿ (٭): دڭزلى حپسنڭ ميوه‌سنه اوننجى مسئله اولارق أميرطاغنڭ و بو رمضانِ شريفڭ نورلى بر كوچك چيچگيدر. تكراراتِ قرآنيه‌نڭ بر حكمتنى بيانله، أهلِ ضلالتڭ عفونتلى و زهرلى أوهاملرينى إزاله ايدر.﴾

عزيز صدّيق قارداشلرم! رمضانِ شريفده قرآنِ معجز البيانى اوقوركن رسالهِٔ النوره إشارتلرى برنجى شعاعده بيان اولونان اوتوز اوچ آيتدن هانگيسى گلسه باقييوردم كه، او آيتڭ صحيفه‌سى و ياپراغى و قصّه‌سى دخى رسالهِٔ النوره و شاكردلرينه قصّه‌دن حصّه آلمق نقطه‌سنده بر درجه باقييور. خصوصًا سورهِٔ نوردن آيت النور، اون پارمقله رسالهِٔ النوره باقديغى گبى، آرقه‌سنده‌كى آيتِ ظلمات دخى معارضلرينه تام باقييور و زياده حصّه ويرييور. عادتا او مقام، جزئيتدن چيقوب كلّيت كسب ايدر و بو عصرده او كلّينڭ تام بر فردى رسالهِٔ النور و شاكردلريدر دييه حسّ ايتدم.

أوت قرآنڭ خطابى أوّلا متكلّمِ أزلينڭ ربوبيتِ عامّه‌سنڭ گنيش مقامندن، هم نوعِ بشر بلكه كائنات نامنه مخاطب اولان ذاتڭ گنيش مقامندن، هم عموم نوعِ بنى آدمڭ بتون عصرلرده إرشادلرينڭ غايت وسعتلى مقامندن، هم دنيا و آخرتڭ و أرض و سماواتڭ و أزل و أبدڭ و خالقِ كائناتڭ ربوبيتنه و بتون مخلوقاتڭ تدبيرينه دائر قوانينِ إلٰهيه‌نڭ غايت يوكسك و إحاطه‌لى بياناتنڭ گنيش مقامندن آلديغى وسعت و علويت و إحاطه جهتيله او خطاب، اويله بر يوكسك إعجاز و شمول گوسترر كه· درسِ قرآنڭ مخاطبلرندن أڭ كثرتلى طائفه اولان طبقهِٔ عوامڭ بسيط فهملرينى اوقشايان ظاهرى و بسيط مرتبه‌سى دخى، أڭ علوى طبقه‌يى ده تام حصّه‌دار ايدر. گويا قصّه‌دن يالڭز بر حصّه و بر حكايهِٔ تاريخيه‌دن بر عبرت دگل، بلكه بر كلّى دستورڭ أفرادى اولارق هر عصره و هر طبقه‌يه خطاب ايده‌رك تازه نازل اولويور و بِالخاصّه چوق تكرارله

دييوب تهديدلرى و ظلملرينڭ جزاسى اولان مصيبتِ سماويه و أرضيه‌يى شدّتله بيانى، بو عصرڭ أمثالسز ظلملرينه قَومِ عاد و ثمود و فرعونڭ باشلرينه گلن عذابلر ايله باقديرييور و مظلوم أهلِ ايمانه إبراهيم (عس) و موسى (عس) گبى أنبيانڭ نجاتلرى ايله تسلّى ويرييور.