Sünuhat Tüluhat İşârat — Sayfa 83

Zulmün şedid bir nev'i

Dünyaca havas tanınan insanlardaki meziyet, sebeb-i tevazû ve mahviyet iken, tahakküm ve tekebbüre sebep olmuştur. Fukara aczi, avâmın fakrı, sebeb-i merhamet ve ihsân iken, esârete mahkûmiyetlerine müncer olmuştur.

Bir işte mehasin ve şeref hâsıl oldukça, havassa peşkeş edilir; seyyiât olsa, avâma taksim edilir.

Meselâ, bir tabur galebe çalsa, şan ve şeref kumandana verilir, taksim edilmez. Mağlub olduğu vakit, seyyie tabura taksim edilir.

Meselâ: Bir aşiret namuskârâne bir iş etse, "Âferin Hasan Ağa." derler. Fenalık ettikleri vakit, "Tuh ne pis aşiret imiş." diyecekler.

(*): Musibet geldikçe bana bağırıyorlar, tatlı yendikçe Cündüb çağrılıyor.

kavl-i meşhuru, şu acib zulmün tercümanıdır.

Hem de şu içtimaî sistemdeki damar-ı