Onyedinci Deva

ONYEDİNCİ DEVÂ

Ey hastalık vasıtasıyla hayrat yapamamaktan şekvâ eden hasta!

Şükret, hayratın en hâlisinin kapısını sana açan, hastalıktır. Hastalık mütemâdiyen hastaya ve Lillah için hastaya bakıcılara sevap kazandırmakla beraber, duânın makbûliyetine en mühim bir vesiledir.

Evet, hastalara bakmak, ehl-i îman için mühim sevabı vardır. Hastaların keyfini sormak, fakat hastayı sıkmamak şartıyla ziyâret etmek, sünnet-i seniyedir; keffâretü'z-zünûb olur. Hadîste vardır ki:"Hastaların duâsını alınız; onların duâsı makbuldür."

Bâhusus hasta, akrabadan olsa, hususan peder ve vâlide olsa, onlara hizmet mühim bir ibâdettir, mühim bir sevaptır. Hastaların kalbini hoşnut etmek, teselli vermek, mühim bir sadaka hükmüne geçer.

Bahtiyardır o evlat ki; peder ve validesinin hastalık zamanında, onların seriü'tteessür olan kalblerini memnun edip hayır duâlarını alır.

Evet, hayat-ı içtimâiyede en muhterem bir hakikat olan peder ve vâlidesinin şefkatlerine

mukabil, hastalıkları zamanında kemâl-i hürmet ve şefkat-i ferzendâne ile mukabele eden o iyi evladın vaziyetini ve insaniyetin ulviyetini gösteren o vefâdar levhaya karşı, hatta melâikeler dahî "Mâşâallah, Bârekâllah" deyip alkışlıyorlar.

Evet, hastalık zamanında, hastalık elemini hiçe indirecek gayet hoş ve ferahlı, etrafında tezâhür eden şefkatlerden ve acımak ve merhametlerden gelen lezzetler var.

Hastanın duâsının makbûliyeti, ehemmiyetli bir mes'eledir. Ben otuz kırk seneden beri, bendeki kulunç denilen bir hastalıktan şifâ için duâ ederdim. Ben anladım ki, hastalık duâ için verilmiş. Duâ ile duâyı, yani duâ kendi kendini kaldırmadığından, anladım ki, duânın neticesi uhrevîdir,

(Hâşiye): Evet, bir kısım hastalık duânın sebeb-i vücûdu iken, duâ hastalığın ademine sebep olsa, duânın vücûdu kendi ademine sebep olur; bu da olamaz.

kendisi de bir nev'i ibâdettir ve hastalık ile aczini anlayıp dergâh-ı İlâhiye'ye ilticâ eder. Onun için otuz senedir şifâ duâsını ettiğim halde, duâm zâhirî kabul olmadığından, duâyı terketmek kalbime gelmedi. Zira hastalık, duânın vaktidir; şifâ, duânın