Zühret-ün Nur — Sayfa 104

Hem benim, hem herkes için, şu dünya muvakkât bir ticaretgâh...

Ve hergün dolar boşalır bir misâfirhâne...

Ve gelen geçenlerin alış-verişi için yol üstünde kurulmuş bir pazar...

Ve Nakkaş-ı Ezelî'nin teceddüd eden (hikmetle yazar bozar) bir defteri...

Ve her bahar bir yaldızlı mektubu ve herbir yaz bir manzum kasidesi...

Ve o Sâni'-i Zülcelâl'in cilve-i esmâsını tazelendiren, gösteren âyineleri ve âhiretin fidanlık bir bahçesi...

Ve rahmet-i İlâhiye'nin bir çiçekdanlığı...

Ve âlem-i bekada gösterilecek olan levhaları yetiştirmeye mahsus muvakkât bir tezgâhı mâhiyetinde gördüm. Bu dünyayı bu surette yaratan Hâlık-ı Zülcelâl'e yüzbin şükrettim. Ve anladım ki; dünyanın, âhirete ve esmâ-i İlâhiye'ye bakan güzel iç yüzlerine karşı nev-i insana muhabbet verilmişken, o muhabbeti sû-i isti'mâl ederek; fâni, çirkin, zararlı, gafletli yüzüne karşı sarfettiğinden,

hadîs-i şerifinin sırrına mazhar olmuşlar.