Zühret-ün Nur — Sayfa 152

bilen ve kaydeden ve bu küçücük ve âciz-i mutlak nev'-i insanı Kendine dost ve muhatab eden ve bütün mahlûkât üstünde bir makam veren bir Kadîr-i Mutlak'ın hadsiz kudretiyle ve insana nihâyetsiz inayet ve ehemmiyet vermesiyle olabilir, diye düşünürken bu iki noktada, yâni böyle bir kudretin faaliyeti ve zâhiren bu ehemmiyetsiz insanın hakikatlı ehemmiyeti hakkında îmânın inkişafını ve kalbin itmi'nanını veren bir izah istedim. Yine o âyete müracaât ettim. Dedi ki:

daki

ya dikkat edip, senin ile beraber lisan-ı hal ve lisan-ı kal ile

yı kimler söylüyorlar, dinle!" emretti.

Birden baktım ki, hadsiz kuşlar ve kuşçuklar olan sinekler ve hesabsız hayvanlar ve nihayetsiz nebatlar ve gayetsiz ağaçlar dahi benim gibi lisan-ı hal ile

ile mânasını yâdediyorlar ve herkesin yâdına getiriyorlar ki; bütün şerait-i hayatiyelerini tekeffül eden öyle bir vekilleri var ki, birbirine benzeyen ve maddeleri bir olan yumurtalar ve birbirinin misli gibi katreler ve birbirinin aynı gibi habbeler ve birbirine müşabih çekirdeklerden kuşların yüzbin çeşitlerini, hayvanların yüzbin tarzlarını, nebâtâtın yüzbin nev'ini ve