Zühret-ün Nur kitabının 196. sayfası — Onyedinci Lem'anın Onikinci Notası bölümü. Yukarıdaki okuyucu bu sayfadan açılır; metin aşağıda basılı nüsha görünümüyle.

haliyle, ruhumun lisan-ı kaliyle bağırarak derim:"El-Amân! El-Amân! Yâ Hannân! Yâ Mennân!Beni günahlarımın hacâletinden kurtar!"

İşte kabrimin başına ulaştım, boynuma kefenimi takıp kabrimin başında uzanan cismimin üzerine durdum. Başımı dergâh-ı rahmetine kaldırıp bütün kuvvetimle feryad edip nida ediyorum:"El-Amân! El-Amân! Yâ Hannân! Yâ Mennân!Beni günahlarımın ağır yüklerinden halâs eyle!"

İşte kabrime girdim, kefenime sarıldım. Teşyi'ciler beni bırakıp gittiler. Senin afv ü rahmetini intizar ediyorum. Ve bilmüşahede gördüm ki, Senden başka melce' ve mence' yok. Günahların çirkin yüzünden ve masiyetin vahşi şeklinden ve o mekânın darlığından bütün kuvvetimle nida edip diyorum:

El-Amân! El-Amân! Yâ Rahmân! Yâ Hannân! Yâ Mennân! Yâ Deyyân!Beni çirkin günahlarımın arkadaşlıklarından kurtar! Yerimi genişlettir!

İlahî!Senin rahmetin melceimdir ve Rahmeten Lilâlemîn olan Habib'in Senin rahmetine yetişmek için vesilemdir. Senden şekva değil, belki nefsimi ve halimi Sana şekva ediyorum.

Zühret-ün Nur — Sayfa 196

Zühret-ün Nur uygulamada, çevrimdışı